سوخت هستهای
سوخت هستهای منبع تغذیه نیروگاههای اتمی است که معمولاً از فلز اورانیوم بهدست میآید. در ایران، این فرآیند از استخراج معدن تا غنیسازی در تاسیسات هستهای انجام میشود تا اورانیوم به غلظت لازم برای تولید گرما برسد. این سوخت به شکل قرصهای کوچکی در میلههای فلزی قرار میگیرد و برخلاف نیروگاههای حرارتی، بدون نیاز به شعله و اکسیژن، انرژی لازم برای چرخاندن توربینهای بزرگ برق را فراهم میکند.
اهمیت این سوخت برای زندگی مردم در حفظ ذخایر گاز کشور نهفته است. وقتی نیروگاه بوشهر با سوخت هستهای برق تولید میکند، ایران میتواند گاز صرفهجوییشده را صادر کرده و برای کشور ارزآوری کند. همچنین در اوج سرمای زمستان که مصرف گاز خانگی بالا میرود و نیروگاههای گازی با محدودیت سوخت مواجه میشوند، برق هستهای کمک میکند تا شبکه پایدار بماند و صنایع کمتر با قطعی برق و توقف تولید روبهرو شوند.
از نگاه اقتصادی، بومیسازی چرخه سوخت هستهای به معنای کاهش وابستگی به واردات انرژی و نوسانات قیمت جهانی است. اگرچه هزینههای اولیه راهاندازی این فناوری بالاست، اما در بلندمدت با جایگزینی سوختهای فسیلی، به کاهش آلودگی هوا و تثبیت هزینههای انرژی در سبد معیشت خانوار و بهای تمامشده کالاهای صنعتی کمک میکند.
چرا الان مهم است
تازهرقابتهای جهانی بر سر زنجیره تأمین اورانیوم، بهویژه در میانه تنشهای روسیه و غرب، بار دیگر اهمیت استراتژیک سوخت هستهای را برجسته کرده است. برای ایران که با سرمایهگذاری سنگین بر چرخه سوخت، به دنبال تنوعبخشی به سبد انرژی و کاهش وابستگی به نفت است، این تحولات بازار جهانی میتواند بر ارزش داراییهای معدنی و هزینههای تمامشده انرژی در آینده اثرگذار باشد.
آخرین اخبار با این مفهوم
واکنش روسیه به قرارداد ۲۸۰ میلیون دلاری تأمین اورانیوم اوکراین توسط انگلیس
روسیه با تأمین سوخت هستهای اوکراین توسط انگلیس، به شرط نظارت کامل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، مخالفت نکرد.
۱۹ تیر ۱۴۰۵