رمز دوم کارت

رمز دوم که به آن رمز اینترنتی هم می‌گوییم، مجوزی است که به شما اجازه می‌دهد بدون کشیدن فیزیکی کارت در دستگاه پوز، از موجودی حسابتان خرج کنید. در نظام بانکی ایران، این رمز در واقع لایه دوم امنیتی است که ثابت می‌کند شخصی که پشت گوشی یا کامپیوتر نشسته، واقعاً صاحب کارت است. برخلاف رمز اول که چهاررقمی است، این رمز برای خریدهای آنلاین و جابه‌جایی پول در برنامه‌های موبایلی به کار می‌رود و بدون آن، عملاً خرید از درگاه‌های پرداخت اینترنتی غیرممکن است.

اهمیت این رمز زمانی مشخص شد که کلاهبرداری‌های اینترنتی یا فیشینگ در ایران افزایش یافت. به همین دلیل، بانک مرکزی استفاده از «رمز پویا» را اجباری کرد؛ رمزی که فقط ۶۰ ثانیه اعتبار دارد و به موبایل شما پیامک می‌شود یا توسط اپلیکیشن‌های رمزساز تولید می‌گردد. این سازوکار باعث شده حتی اگر سارقان اینترنتی اطلاعات کارت شما را به دست آورند، بدون دسترسی به گوشی موبایلتان نتوانند پولی از حساب برداشت کنند. در واقع مدیریت درست رمز دوم، مرز اصلی بین امنیت دارایی ریالی شما و خطر خالی شدن ناگهانی حسابتان است.