رد مال

رد مال در ادبیات حقوقی و اقتصادی ایران به معنای بازگرداندنِ مالِ برده شده به صاحب قانونی آن است. وقتی کسی از طریق کلاهبرداری، اختلاس یا سرقت، دارایی دیگری را تصاحب می‌کند، دادگاه او را مکلف می‌کند که دقیقاً همان مال (عین مال) را پس بدهد. اگر آن مال دیگر وجود نداشته باشد یا تلف شده باشد، مجرم باید «مثل» آن یا «قیمت» روز آن را به مال‌باخته بپردازد تا ضرر او جبران شود.

این مفهوم برای مردم به معنای بازگشتِ امنیت به دارایی‌هایشان است؛ مثلاً در پرونده‌های بزرگِ پیش‌فروش خودرو یا سکه که در سال‌های اخیر در ایران زیاد شده، رد مال تنها بندی از حکم است که مستقیماً به جیبِ شاکی برمی‌گردد. برخلاف جزای نقدی که به خزانه دولت واریز می‌شود، رد مال اولویت دارد و تا زمانی که مالِ مردم پس داده نشود، معمولاً مجرم نمی‌تواند از امتیازاتی مثل آزادی مشروط یا عفو استفاده کند، که این خود اهرمی برای نقد کردنِ مطالبات مردم است.