دینار

دینار در ذهن ما ایرانی‌ها بیشتر از آنکه واحد خردِ پول ملی‌مان (یک‌صدم ریال) باشد، یادآور پول رسمی کشور عراق است. با اینکه روی کاغذ هر ریال به صد دینار تقسیم می‌شود، اما به دلیل تورم طولانی‌مدت، دینارِ ایرانی سال‌هاست که از چرخه اقتصاد حذف شده و حالا وقتی در بازار ارز از دینار حرف می‌زنیم، منظورمان اسکناس‌های همسایه غربی است که به یکی از ارزهای پرتقاضا در صرافی‌های ایران تبدیل شده است.

اهمیت دینار برای مردم ایران در دو مقطع اوج می‌گیرد: زمان پیاده‌روی اربعین و در مبادلات تجاری شهرهای مرزی. نوسان قیمت دینار در برابر ریال، مستقیماً تعیین‌کننده هزینه سفر میلیون‌ها زائر ایرانی است. برخلاف دلار که ارزی جهانی برای حفظ ارزش پول است، دینار برای ما بیشتر یک «ارز مصرفی» محسوب می‌شود؛ یعنی مردم معمولاً آن را برای پس‌انداز طولانی‌مدت نمی‌خرند، بلکه برای پرداخت هزینه‌های واقعی اقامت و حمل‌ونقل در خاک عراق به آن نیاز دارند. از سوی دیگر، کاسبان مرزی با رصد روزانه قیمت دینار، سود و زیان صادرات کالا به این کشور را محاسبه می‌کنند.