تصفیه

تصفیه زمانی اتفاق می‌افتد که یک شرکت به هر دلیلی، از ورشکستگی گرفته تا تصمیمِ شرکا، به آخرِ خط می‌رسد. در این مرحله، دیگر کالایی تولید نمی‌شود و خدماتی ارائه نمی‌گردد؛ بلکه یک نفر به نام مدیر تصفیه می‌آید تا حساب‌وکتاب‌ها را صاف کند. او ساختمان‌ها، ماشین‌آلات و موجودی انبار را نقد می‌کند تا پولِ نقدِ لازم برای بستنِ پروندهٔ شرکت فراهم شود. برای یک فردِ عادی یا سهام‌دارِ خرد در بورسِ تهران، تصفیه یعنی زنگِ خطر یا آخرین فرصت برای نقد کردنِ سرمایه. طبقِ قانونِ تجارتِ ایران، اولویتِ پرداخت با حقوقِ کارگران و بدهی‌های مالیاتی است و سهام‌داران در آخرین صف قرار دارند. اگر شرکتی واردِ فازِ تصفیه شود، نمادِ آن در بورس متوقف می‌شود و سهام‌دار باید منتظر بماند تا پس از سال‌ها فرآیندِ قانونی، ببیند آیا چیزی از فروشِ اموال برای او باقی می‌ماند یا خیر.