تایید صلاحیت

تایید صلاحیت در واقع همان فیلتر ورودی برای سپردن مسئولیت‌های مهم اقتصادی و اجرایی است. وقتی قرار است مدیر یک بانک بزرگ، مدیرعامل یک شرکت بورسی یا پیمانکار یک پروژه عمرانی انتخاب شود، نهادهای نظارتی بررسی می‌کنند که آیا این شخص یا شرکت، دانش کافی، سرمایه لازم و سابقه اجرایی موفقی دارد یا خیر. این کار برای این است که مطمئن شویم پروژه‌ها و پست‌های کلیدی به جای تخصص و شایستگی، بر اساس روابط شخصی یا سیاسی واگذار نمی‌شوند. این موضوع مستقیماً با امنیت دارایی‌های مردم در ارتباط است؛ برای مثال، اگر در تایید صلاحیت مدیران یک بانک یا صندوق بازنشستگی سخت‌گیری نشود، مدیریت ضعیف و غیرحرفه‌ای می‌تواند منجر به ضرردهی و حتی نابودی سپرده‌های مردم شود. همچنین در پروژه‌هایی مثل ساخت مسکن ملی، اگر شرکتی بدون صلاحیت فنی و مالی برنده مناقصه شود، نتیجه‌اش پروژه‌های نیمه‌کاره و بی‌کیفیتی است که سال‌ها بودجه کشور را هدر داده و رفاه شهروندان را به تأخیر می‌اندازد.