اقدامات قهرآمیز یکجانبه
اقدامات قهرآمیز یکجانبه در واقع نام حقوقی و رسمی همان تحریمهایی است که یک دولت به تنهایی و بدون همراهی شورای امنیت سازمان ملل، علیه اقتصاد کشور دیگر به کار میگیرد. در این ابزار، کشور تحریمکننده با استفاده از قدرت مالی و تسلط خود بر شبکه بانکی جهانی، مانع از داد و ستد آزادانه کشور هدف میشود. این اقدامات شامل مسدود کردن داراییها، ممنوعیت صادرات نفت و جلوگیری از ورود کالاهای استراتژیک است که مستقیماً شریانهای پولی یک اقتصاد را هدف قرار میدهند.
در زندگی روزمره ما ایرانیها، این اقدامات خود را به شکل جهش نرخ دلار، تورم کالاهای وارداتی و دشواری در تامین دارو یا قطعات صنعتی نشان میدهد. وقتی بانکهای بینالمللی از ترس جریمههای سنگین آمریکا با ایران کار نمیکنند، هزینه نقل و انتقال پول بالا میرود و در نتیجه، کالای نهایی با قیمت گرانتری به دست مصرفکننده ایرانی میرسد. این فشارها با کاهش درآمدهای ارزی دولت، باعث کسری بودجه شده و در نهایت از طریق کاهش قدرت خرید، سفره خانوادهها را مستقیماً تحت تاثیر قرار میدهد.
چرا الان مهم است
تازهوقتی از «اقدامات قهرآمیز یکجانبه» حرف میزنیم، منظورمان همان سدهایی است که جلوی چرخش پول و کالا را در سفره ایرانیها گرفته است. نامه اخیر ایران به سازمان ملل نشان میدهد که چطور فشارهای بانکی و نفتی آمریکا، فراتر از یک ابزار سیاسی، به ابزاری برای حذف ایران از بازارهای جهانی تبدیل شده و مستقیماً روی قیمت ارز و معیشت ما اثر گذاشته است.
آخرین اخبار با این مفهوم
نامه اعتراضی عراقچی به سازمان ملل علیه «عملیات اقتصادی» جدید آمریکا
عراقچی در نامهای به سازمان ملل، تحریمهای جدید آمریکا را «مجازات جمعی» خوانده و خواستار محکومیت بینالمللی آن شد.
۵ شهریور ۱۴۰۵
نامه رسمی عراقچی به سازمان ملل: آمریکا با «عملیات طرد اقتصادی» مرتکب جنایت میشود
عراقچی در نامهای به سازمان ملل، تحریمهای جدید آمریکا را «تروریسم اقتصادی» و نقض حقوق بینالملل دانست.
۴ شهریور ۱۴۰۵