چهار ویژگی کلیدی محسن خلیلی؛ الگوی توسعه‌گرایی در صنعت ایران

خلیلی رشد صنعت را در پیوند با رشد اقتصادی کشور تعریف می‌کرد.

اعتقاد عمیق به نهادهای مدنی و تامین هزینه‌های آن‌ها از ویژگی‌های او بود.

ارتباط دیدگاه خلیلی با نظریه عجم‌اوغلو درباره نقش نهادهای مدنی در توسعه.

توسعه واقعی در گرو تعامل مناسب میان دولت و نهادهای مدنی است.

خلیلی برای ایجاد موازنه قدرت و مسئولیت‌پذیری نهادها تلاش می‌کرد.

انجمن مدیران صنایع نمونه‌ای موفق از نهادسازی خلیلی در کشور بود.

روابط عمومی قوی خلیلی عامل جذب افراد و گسترش همکاری‌ها بود.

احترام به کارشناسی و استفاده از دانش استادان در بنگاه اقتصادی.

برگزاری جلسات منظم با کارشناسان برای ارتقای کیفیت فعالیت‌های صنعتی.

انتقال پیشنهادهای کارشناسی به دولت از طریق اتاق بازرگانی.

گزارش قانون کار انجمن مدیران صنایع نمونه‌ای از فعالیت کارشناسی او بود.

توانایی برقراری ارتباط سازنده با دولت بدون موضع‌گیری خصمانه.

تلاش برای پیگیری مسائل صنعتگران از طریق تعامل با مسئولان دولتی.

سرمایه‌گذاری در بانکداری و تاسیس بانک کارآفرین توسط خلیلی.

نقش خلیلی در توسعه صنعت گاز و تولید محصولات ماندگار مانند پکیج‌های بوتان.

اعتقاد به رقابت و بیزاری از قیمت‌گذاری دستوری در صنعت.

تاسیس بنیاد تحقیقاتی و وقف ثروت برای توسعه ایران و صنعت کشور.