سیلاب‌های اخیر چگونه به احیای تالاب میانکاله و میزبانی از پرندگان مهاجر کمک کرد؟

بارش‌های شدید ۱۷ شهریور، شرایط مناسبی برای فرود پرندگان مهاجر در تالاب میانکاله ایجاد کرد.

سیلاب اخیر علاوه بر افزایش تراز آب، باعث شست‌وشوی دشت تالاب و تزریق رطوبت به اراضی خشک شد.

بارش‌های سیلابی بستر لازم برای زیست گونه‌های مهاجر در آب‌های کم‌عمق تالاب را فراهم کرد.

تالاب میانکاله به دلیل پسروی آب خزر از ۵۲ هزار هکتار به ۲۲ هزار هکتار کاهش یافته است.

ایران دارای ۴۱ نوع از ۴۲ نوع تالاب جهانی است و آب‌بندان‌های مازندران در لیست جهانی ثبت شده‌اند.

سیلاب‌ها برای افزایش تراز آب تالاب‌های مازندران به‌ویژه میانکاله مفید و حیاتی هستند.

وسعت میانکاله از ۵۵ هزار هکتار در سال ۱۳۷۳ به کمتر از نصف کاهش یافته است.

سطح آب دریای خزر از سال ۱۳۷۵ تاکنون ۲ متر کاهش یافته است.

تغییر اقلیم، کاهش پوشش جنگلی و ویلاسازی، بارش‌ها را به سیلاب‌های خسارت‌بار تبدیل کرده است.

گرمایش زمین و تغییر کاربری‌ها، احتمال وقوع سیلاب‌های شدیدتر در مازندران را افزایش می‌دهد.

مدیرکل هواشناسی مازندران بارش ۲۲۴ میلی‌متری در کمتر از ۲۴ ساعت را بی‌نظیر توصیف کرد.

این میزان بارش در حالی رخ داد که میانگین بارش پنج ماهه استان ۲۳۲ میلی‌متر بوده است.

بیشترین بارش‌ها در دشت رخ داد و اگر در ارتفاعات بود، سیلاب غیرقابل مهار ایجاد می‌شد.

سلمانشهر، محمودآباد و نوشهر بیشترین میزان بارندگی را در این بازه زمانی ثبت کردند.

بارش در ساری باعث آبگرفتگی معابر شهری شد.

بیشترین بارش‌ها در مناطق جلگه‌ای و کمترین آن در ارتفاعات البرز ثبت شد.

شدت بارندگی در ارتفاعات مازندران نسبت به دشت‌ها کمتر بوده است.

حفظ تالاب میانکاله برای کاهش آسیب‌های ناشی از پسروی آب خزر ضروری است.

میانکاله در جنوب شرقی خزر واقع شده و دارای امتداد شرقی-غربی است.

خلیج گرگان و میانکاله نخستین مجموعه تالاب بین‌المللی ثبت‌شده در کنوانسیون رامسر هستند.

میانکاله به دلیل ذخایر غذایی غنی، پذیرای ده‌ها گونه پرنده مهاجر و بومی است.

این تالاب با ۵۰۰ گونه جانوری، یکی از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره جهان محسوب می‌شود.

میانکاله سالانه میزبان ۱.۵ میلیون پرنده مهاجر از ۱۳۰ گونه مختلف است.

پرندگان از اواسط شهریور برای زمستان‌گذرانی به تالاب‌های مازندران مهاجرت می‌کنند.

صدها گونه پرنده مهاجر بومی و غیربومی به تالاب‌های مازندران کوچ می‌کنند.

اکوسیستم‌های آبی مازندران زیستگاهی امن برای پرندگان پس از مسافت‌های طولانی است.

تالاب‌های مازندران علاوه بر گردشگری، مامنی برای ده‌ها هزار پرنده مهاجر هستند.