پایان عصر تولید ارزان؛ چرا صنایع ایران باید مدل خود را تغییر دهند؟

گزارش بانک جهانی از افزایش قیمت کامودیتی‌ها و انرژی در جهان.

وابستگی صنایع بزرگ ایران به نهاده‌های ارزان و تهدید این مدل اقتصادی.

نوسان قیمت نهاده‌ها، قابلیت پیش‌بینی تولید را برای بنگاه‌ها از بین برده است.

افزایش ۴۸ درصدی هزینه گاز و رسیدن قیمت گازوئیل به ۴۰ هزار تومان.

افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل کانتینری و نابرابری تولیدکننده ایرانی با رقبای منطقه‌ای.

کاهش بهره‌وری نیروی کار و بی‌ثباتی قوانین، مزیت‌های تولید را تضعیف کرده است.

افزایش قیمت انرژی، هزینه‌های غیرمستقیم تولید را نیز بالا می‌برد.

فاصله میان قیمت رسمی و هزینه واقعی تامین انرژی، مزیت صنایع انرژی‌بر را کاهش داده است.

روند واقعی‌شدن قیمت برق در صنایع با سرعت بیشتری در حال انجام است.

صنایع به سمت خرید برق آزاد و سبز حرکت می‌کنند و برق ارزان دیگر مزیت پایدار نیست.

تامین گازوئیل از بازار آزاد با قیمت‌های بالا، هزینه تولید را برای برخی واحدها جهش داده است.

در حوزه گاز و بنزین هنوز سیاست مشخصی برای اصلاح قیمت وجود ندارد.

افزایش هزینه‌های لجستیک، مزیت قیمتی محصولات صادراتی را از بین برده است.

هزینه‌های حمل‌ونقل داخلی طی دو سال ۱۶۵ درصد رشد داشته است.

تحریم‌ها و ریسک جنگ، هزینه رساندن کالا به مقصد را به متغیر اصلی سودآوری تبدیل کرده است.

هزینه‌های لجستیک واردات از اسفندماه ۵ تا ۷ برابر شده است.

ضرورت حرکت به سمت صنایعی با ارزش افزوده بالاتر و سهم انرژی کمتر.

صنعت سیمان و فولاد بیشترین فشار را از تغییر ساختار هزینه‌ها متحمل می‌شوند.

مزیت آینده صنعت ایران باید از «ارزان تولید کردن» به «کارآمدی و ارزش‌افزوده» تغییر کند.