بحران خاموش: چرا نسل Z ایران پس‌انداز را کنار گذاشته است؟

نسل Z به دلیل تورم، خرید مسکن را از اهداف خود حذف کرده و تنها برای اجاره پس‌انداز می‌کند.

تغییر رفتار مصرفی نسل جوان، واکنشی منطقی به قیمت‌های نسبی و تورم مزمن است که به ناکارآمدی کلان منجر می‌شود.

ورشکستگی صندوق‌های بازنشستگی با ورود نسل بدون پس‌انداز به دوران سالمندی تشدید می‌شود.

بودجه‌های کلان دولتی برای جبران کسری صندوق‌ها، نشان‌دهنده عمق بحران مالی و وابستگی به منابع عمومی است.

ناامیدی اقتصادی منجر به کاهش نرخ باروری و کوچک شدن پایه مالیاتی و بیمه‌ای آینده شده است.

نبود پس‌انداز شخصی، مانع از شکل‌گیری کارآفرینی نوآور و سوق دادن جوانان به مشاغل دولتی کم‌بازده می‌شود.

فرسایش نهادی مفهوم پس‌انداز، حتی پس از تثبیت اقتصادی نیز به دلیل حافظه تورمی باقی می‌ماند.

وابستگی دولت به خلق پول برای جبران کسری صندوق‌ها، یک حلقه بسته تورمی ایجاد کرده است.

وضعیت ایران به دلیل تورم ساختاری و ریسک‌های امنیتی، با بحران‌های موقت جهانی متفاوت و پایدارتر است.

سیاستگذار باید بداند هر روز تعویق در اصلاحات، انباشت بدهی نسلی برای دهه ۱۴۱۰ است.