تأثیر شگفت‌انگیز تغذیه در ۱۰۰۰ روز اول زندگی بر سلامت ۵۰ سال بعد

مطالعه‌ای نشان می‌دهد مصرف کمتر شکر در ۱۰۰۰ روز اول زندگی، خطر سرطان و پیری را کاهش می‌دهد.

کاهش مصرف شکر در کودکی با رژیم غذایی سالم‌تر و سلامت بهتر در بزرگسالی مرتبط است.

جیره‌بندی شکر در بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم، فرصتی برای مطالعه اثرات متفاوت مصرف شکر فراهم کرد.

محققان داده‌های ۶۴ هزار نفر متولد ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ را برای این مطالعه بررسی کردند.

۱۰۰۰ روز اول زندگی، دوره‌ای حیاتی برای رشد ارگان‌ها، متابولیسم و سیستم ایمنی است.

ذائقه و ترجیحات غذایی در این دوره شکل می‌گیرند و تأثیرات آن ماندگار است.

افراد با مواجهه کمتر با شکر، نرخ ابتلای کمتری به پنج نوع سرطان داشتند.

بیشترین کاهش نرخ سرطان مربوط به کبد (۶۹٪) و کمترین آن مربوط به پستان (۳۶٪) بود.

مواجهه کمتر با شکر با پیری بیولوژیک کندتر و طولانی‌تر بودن تلومرها مرتبط است.

تفاوت پیری بیولوژیک در این افراد معادل ۲.۲ سال کندتر بودن است.

سطح پایین‌تر پروتئین Granzyme B در این افراد، نشانه دیگری از پیری کندتر سلولی است.

تأثیر مصرف شکر در کودکی بر رژیم غذایی ۵۰ سال بعد، غافلگیرکننده‌تر از نتایج بیولوژیک است.

تغذیه اولیه هم از طریق بیولوژیک و هم رفتاری، ذائقه و سلامت فرد را در بزرگسالی شکل می‌دهد.

مطالعات دیگر نیز کاهش خطر دیابت، فشار خون، آلزایمر و بیماری‌های قلبی را در این گروه تأیید کرده‌اند.

این یافته‌ها به معنای حذف کامل شکر نیست، بلکه بر اهمیت حیاتی این دوره تأکید دارد.

سلامت و ذائقه بزرگسالی، ردپای تجربیات تغذیه‌ای دو سال اول زندگی را با خود دارد.