روایت قالیباف از سیره مدیریتی رهبر فقید و ضرورت تداوم مکتب او

قالیباف در یادداشتی رهبر فقید را معیار تشخیص راه از بیراهه در بحران‌ها دانست.

سوگواری برای رهبر فقید فراتر از احساسات عاطفی و همراه با بذر انتقام از دشمنان است.

قالیباف از تجربه زیسته خود در کنار رهبر فقید در مسئولیت‌های مختلف می‌گوید.

نسبت میان فرمانده و نیرو بر پایه اعتماد و باور مشترک شکل می‌گیرد.

فرمانده خوب باید علاوه بر اقتدار، محبوب نیروهای خود نیز باشد.

رهبر در لحظات دشوار تصمیم‌گیری و حفظ اصول شناخته می‌شود.

رهبر فقید معلم آرمان‌خواهی واقع‌بینانه بود و میان آرمان و عمل پل می‌زد.

تأکید بر کارآمدی نظام و مفهوم مدیریت جهادی به عنوان روش حکمرانی.

حمایت رهبر از روحیه جهادی در مدیریت شهری تهران پشتوانه‌ای معنوی بود.

باور عمیق رهبر به ظرفیت‌های ملت ایران عامل عبور از بحران‌ها بود.

رهبر فقید در عین صلابت، قلبی سرشار از محبت نسبت به مردم داشت.

دقت در شنیدن مشکلات مردم پیوندی عمیق میان رهبر و ملت ایجاد کرده بود.

توجه به زندگی روزمره مردم و رضایت عمومی از دغدغه‌های اصلی رهبر بود.

مدیریت جهادی به عنوان سبک زندگی مسئولان برای خدمت به مردم تعریف شد.

کشتی انقلاب با هدایت رهبر از طوفان‌های تحریم و بحران‌ها عبور کرد.

تیزبینی رهبر در بعثت مردم و دستاوردهای مدیریت جهادی در میدان مشهود است.

امید به آینده برآمده از شناخت ظرفیت‌های ملت ایران بود.

رهبر فقید روحیه امید و ایستادگی را در سطح ملت زنده نگه داشت.

فرمانده حقیقی کسی است که در لحظات سرنوشت‌ساز مسئولیت را می‌پذیرد.

رهبر فقید به دلیل حضور در میدان مبارزه، زبان میدان را می‌فهمید.

او معلم استقامت و مراد شاگردان در مسیر خدمت و اخلاص بود.

میراث اصلی رهبر فقید، مکتب فکری و مدیریتی اوست.

نگاه راهبردی رهبر به مسائل کشور، او را از سیاستمداران جهان متمایز می‌کرد.

او به جای محاسبات کوتاه‌مدت، افق‌های دور را می‌دید.

انقلاب یک مسیر مستمر است که هر نسل باید آن را به جلو ببرد.

ادای دین به رهبر فقید، جاری کردن روحیه جهادی در مدیریت کشور است.

راه او چراغ آینده برای نسل‌های بعدی خواهد بود.

تداوم این مکتب در سیره آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای تسلی‌بخش است.