خطر تخلیه ذخایر استراتژیک؛ آیا پالایشگاه‌های جدید ناترازی بنزین را درمان می‌کنند؟

افزایش مصرف بنزین و رفتار احتیاطی مردم، فشار بر ذخایر استراتژیک را به لایه نهایی انعطاف‌پذیری سیستم رسانده است.

ورود پالایشگاه‌های جدید ظرفیت تولید را افزایش می‌دهد، اما بدون کنترل مصرف، تنها بحران را به تعویق می‌اندازد.

استفاده از ذخایر برای جبران ناترازی ساختاری، حاشیه امنیت کشور در شرایط جنگی را به شدت کاهش می‌دهد.

دولت می‌تواند از ظرفیت تازه برای کاهش فشار کوتاه‌مدت و اصلاح سمت تقاضا استفاده کند.

چهار سناریوی پیش روی بازار بنزین نشان می‌دهد که بدون اصلاح سمت تقاضا، افزایش تولید به تنهایی کافی نیست.

هزینه فرصت برداشت از ذخایر، کاهش توان واکنش کشور به بحران‌های واقعی و غیرقابل پیش‌بینی در آینده است.

ایران ممکن است با پالایشگاه‌های بیشتر، اما ذخایر استراتژیک ضعیف‌تر و حاشیه امنیت انرژی کمتر مواجه شود.

سوال اصلی در شرایط جنگی، حفظ ذخایر برای روز مبادا به جای صرف آن برای مصرف روزمره است.