چرا عجله برای تنظیم‌گری هوش مصنوعی، یک خطای اقتصادی است؟

ترس از جابه‌جایی مشاغل توسط هوش مصنوعی بی‌اساس است و تاریخ نشان داده فناوری شغل‌های جدید می‌آفریند.

بیش از ۲۵۰ چهره سرشناس خواستار اقدام فوری سیاست‌گذاران برای هدایت هوش مصنوعی به نفع جامعه شده‌اند.

نویسنده با تمسخر می‌پرسد چگونه می‌توان چیزی را هدایت کرد که هنوز ماهیت اقتصادی آن را درک نکرده‌ایم.

سیاست‌گذاران فعلی صلاحیت هدایت فناوری را ندارند و باید ابتدا مشکلات فعلی خود را حل کنند.

برای تنظیم‌گری ابتدا باید شکست بازار اثبات شود، نه اینکه بدون دانش کافی اقدام کرد.

فاجعه‌نمایی درباره فناوری‌های جدید سابقه‌ای طولانی و شکست‌خورده دارد.

این نامه‌های سرگشاده تنها اعتبار امضاکنندگان را نزد افکار عمومی خدشه‌دار می‌کند.

برندگان نوبل در سال‌های اخیر پیش‌بینی‌های فاجعه‌بار متعددی داشته‌اند که محقق نشده است.

تکرار اشتباهات در پیش‌بینی‌ها باعث می‌شود جهان دیگر به توصیه‌های این اقتصاددانان گوش ندهد.

سیاستمداران بدون نیاز به نامه روشنفکران، خودشان در حال مداخله در هوش مصنوعی هستند.

فرمان اجرایی فرماندار کالیفرنیا نمونه‌ای از سیاست‌گذاری‌های آینده‌نگرانه اما ناکارآمد است.

تمرکز فرمان بر بیکاری فرضی هوش مصنوعی، بازگشت به سیاست‌های شکست‌خورده دهه ۱۹۳۰ است.

دولت موظف به پرداخت هزینه برای گزارش‌های بی‌فایده‌ای شده است که کسی نمی‌خواند.

استفاده از هوش مصنوعی برای پر کردن فرم‌های دولتی، رویایی دور از واقعیت است.

دولت قصد دارد با هزینه عمومی، برنامه‌های اشتغال یارانه‌ای را تقویت کند.

پیشنهاد کار داوطلبانه برای کارگران فناوری بیکار شده، ایده‌ای غیرواقع‌بینانه است.

تأکید بر اتحادیه‌ها و چانه‌زنی جمعی، تکرار ایده‌های قدیمی و ناکارآمد است.

تغییر ساختارهای انگیزشی و مصادره توان پردازشی، تهدیدی برای نوآوری است.

ترویج تعاونی‌های تحت مالکیت کارگران، ایده‌ای شکست‌خورده است که به فاجعه ختم می‌شود.

پاسخ دولت به چالش‌های جدید، همیشه گسترش برنامه‌های قدیمی و مداخله‌جویانه است.

صدای واقعی مردم در بازار و انتخاب‌های اقتصادی آن‌هاست، نه در فرآیندهای سیاسی اجباری.