افشای خلأ نظارتی در نگهداری از کودکان اوتیسم؛ وقتی مجوز ورزشی به جای بهزیستی صادر می‌شود

مادری از ضرب‌وشتم فرزند اوتیستیک خود در یک مؤسسه و امتناع مدیر از ارائه فیلم دوربین‌ها خبر داد.

آسیب‌های جسمی کودک توسط بیمارستان میلاد و پزشکی قانونی تأیید شده است.

مادر به دلیل تعطیلی مرکز همیشگی، فرزندش را به این مؤسسه سپرده بود.

کودک ساعت‌ها در مؤسسه با یک مرد جوان تنها مانده بود.

خانواده در تاریکی شب کودک را تحویل گرفتند و از ساعت تعطیلی مرکز بی‌اطلاع بودند.

پس از رسیدن به خانه، جراحات و کبودی‌های گسترده روی بدن کودک نمایان شد.

پزشک بیمارستان علت جراحات را ضربه اعلام کرد و پلیس خواستار صورت‌جلسه در محل شد.

مدیر مؤسسه با بهانه‌های متناقض از ارائه فیلم دوربین‌های مداربسته طفره رفت.

مدیر مؤسسه ادعاهای متناقضی درباره قطع دوربین‌ها مطرح کرد.

مادر از سوابق آزار در این مؤسسه گفت و بر پیگیری حقوقی تأکید کرد.

مدیر مؤسسه در گفت‌وگو با خبرنگار، توضیحات متناقضی درباره حادثه ارائه داد.

مدیر مؤسسه احتمال خودزنی کودک و کتک‌کاری توسط مربی را مطرح کرد.

مدیر مدعی شد حادثه پس از خروج او از مؤسسه رخ داده است.

مدیر مؤسسه ادعا کرد فعالیت مرکز بار مالی برای مؤسسه ندارد.

مدیر مؤسسه به سابقه آتش‌سوزی در اردوگاه شهید باهنر اشاره کرد.

مدیر مؤسسه خرابی دوربین‌ها به دلیل قطع اینترنت را علت عدم ارائه فیلم دانست.

مدیر مدعی شد مجوز مؤسسه را از طریق درگاه ملی مجوزها از وزارت ورزش گرفته است.

بهزیستی اعلام کرد این مؤسسه فقط مجوز ورزشی دارد و فاقد صلاحیت نگهداری از معلولان است.

بهزیستی تأکید کرد فعالیت‌های این مرکز محدود به ورزش و پیاده‌روی است.

تحقیقات نشان می‌دهد مدیر مؤسسه با پروتکل‌های نگهداری از کودکان اوتیسم آشنا نیست.

وزارت ورزش بدون نظارت کافی، مجوز فعالیت در حوزه معلولان را صادر کرده است.

این پرونده نشان‌دهنده خلأ نظارتی و ناهماهنگی دستگاه‌های دولتی در صدور مجوز است.

بهزیستی باید تکلیف مجوزهای مراکز معلولان را روشن و وزارت ورزش پاسخگو باشد.