خطر گشودن جبهه خزر؛ آیا اوکراین ایران را به جنگی بزرگ‌تر می‌کشاند؟

حمله اوکراین به کشتی ایرانی در دریای خزر، خطر گشودن جبهه جدیدی علیه ایران را ایجاد کرده است.

عراقچی این حمله را نقض منشور سازمان ملل و اقدامی به دستور اسرائیل برای درگیر کردن اروپا دانست.

با وجود عذرخواهی کیف، خطر جبهه جدید همچنان باقی است و ایران به دنبال غرامت است.

تریتا پارسی معتقد است روایت‌های اوکراین مبنی بر اتحاد کامل ایران و روسیه، این حمله را غیرمنتظره نکرد.

اوکراینی‌ها از اینکه جنگ ایران منابع غرب را از درگیری با روسیه سلب کرده، ناراضی هستند.

ایران فعلاً از تلافی مستقیم خودداری کرده تا در دام تنش‌های ناخواسته نیفتد.

زلنسکی با ادغام جنگ‌ها قمار کرده تا آمریکا را به طور مستقیم وارد جنگ اوکراین کند.

اوکراین با تشدید افقی تنش‌ها در خزر، سعی دارد خود را به عنوان دارایی آمریکا علیه ایران معرفی کند.

ادغام جنگ‌ها به نفع اسرائیل است تا جنگ با ایران را به عنوان دفاع از اوکراین بازتعریف کند.

اسرائیل پیش‌تر نیز در خزر فعال بوده و ورود پهپادهای اوکراینی وضعیت را متفاوت می‌کند.

روابط ایران و روسیه در طول تاریخ همواره پرفراز و نشیب و مبتنی بر رقابت بوده است.

در حافظه تاریخی ایران، روسیه اغلب به عنوان یک قدرت مداخله‌گر شناخته شده است.

در جنگ جهانی دوم، ایران توسط شوروی و بریتانیا اشغال شد تا مسیر تدارکاتی غرب حفظ شود.

در دوران پهلوی، ایران با وجود اتحاد با آمریکا، همکاری‌های اقتصادی با شوروی را توسعه داد.

پس از انقلاب، روابط خصمانه شد و شوروی به عنوان شیطان کوچک توصیف گردید.

سفر رفسنجانی به مسکو در سال ۱۹۸۹ نقطه عطفی برای گذار به رویکرد عملگرایانه بود.

ائتلاف در سوریه و پیمان استراتژیک اخیر، همکاری‌های نظامی و امنیتی دو کشور را رسمیت بخشید.

تحریم‌های غرب، ایران و روسیه را به سمت مشارکت عملگرایانه برای کاهش وابستگی سوق داده است.

تنگه هرمز و دریای خزر دو اهرم فشار و ستون تاب‌آوری ایران در برابر غرب هستند.

کنوانسیون ۲۰۱۸ خزر، حضور نظامی کشورهای خارجی را در این دریاچه منع کرده است.

خزر منطقه‌ای حیاتی برای انرژی و تجارت ایران و روسیه جهت دور زدن تحریم‌هاست.

خزر یک پل ژئوپلیتیک است که کنترل آن مزایای اقتصادی و سیاسی بزرگی دارد.

سرایت درگیری اوکراین به خزر، هشداری برای گسترش جغرافیای بی‌ثباتی است.

ایران در حال توسعه مسیرهای تجاری جایگزین برای کاهش وابستگی به تنگه هرمز است.

تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین، آسیب‌پذیری ایران در برابر فشارهای آمریکا را کاهش می‌دهد.

مزایای استراتژیک خزر و هرمز به تنهایی برای حفظ پتانسیل ایران کافی نیست.

کاهش تحریم‌ها برای بازیابی دفاع و بازدارندگی ایران ضروری است.

حمله پهپادی به مصر، نمایش قدرت ایران برای بازداشتن آمریکا از تشدید تنش در خزر بود.