فیروزآبادی: فیلترینگ بدون مسئولیت‌پذیری قبیح است؛ ساختار حکمرانی فضای مجازی باید اصلاح شود

فیروزآبادی بر ضرورت اصلاح ترکیب شورای عالی فضای مجازی و شفافیت در مسئولیت‌های فیلترینگ تأکید کرد.

او دوره مدیریتی خود را دوره طلایی فضای مجازی کشور توصیف کرد.

حوادث سال ۸۸ در شکل‌گیری شورای عالی فضای مجازی اثرگذار بود.

مأموریت شورا حرکت به سمت توسعه مدیریت‌شده در فضای مجازی بود.

دولت روحانی نگاه مثبتی به توسعه ارتباطات داشت.

اتصال مجدد به شبکه جهانی با اختلالات ساختاری روبروست.

مجوز رایتل در دولت قبل صادر شد اما در دولت روحانی توسعه یافت.

مخالفت‌های سیاسی و شرعی مانع توسعه نسل سوم ارتباطات بود.

تقویت حضور دولت در شورا به پیشبرد سیاست‌های توسعه‌ای کمک کرد.

رویکرد شورا کاهش آسیب‌پذیری‌ها در کنار توسعه بود.

اسناد تفصیلی شبکه ملی اطلاعات مسیر توسعه را بازتر کرد.

توسعه نسل سه و چهار با پذیرش شاخص‌های جهانی محقق شد.

رویکرد شورا در اقتصاد دیجیتال تسهیل‌گری و رفع موانع بود.

کمیته‌ای برای شناسایی موانع اقتصاد دیجیتال تشکیل شد.

نیاز کسب‌وکارها به اینترنت بدون فیلتر به سختی تأمین شد.

توسعه زیرساخت‌ها تاب‌آوری خدمات در بحران را تضمین کرد.

شبکه ملی اطلاعات مانع از کار افتادن خدمات در جنگ شد.

بدون مصوبات پیشین، تاب‌آوری کشور بسیار کمتر بود.

اینترنت ذاتاً با توسعه گره خورده است.

ضعف اصلی در نحوه مواجهه با فیلترینگ است.

پیش از دوره او، هر قاضی می‌توانست دستور مسدودسازی صادر کند.

تلاش شد ماهیت پلتفرم‌ها به ساختار قضایی شناسانده شود.

تصمیم‌گیری درباره پلتفرم‌های بزرگ باید در نهادهای عالی باشد.

فیلتر تلگرام باید در بستر چالش‌های آن با دولت‌ها دیده شود.

تلگرام در بسیاری از کشورها با محدودیت مواجه شده است.

تلگرام از همکاری رسمی با دولت ایران خودداری می‌کرد.

نهادهای امنیتی خواستار تعیین هویت در تلگرام بودند.

شورا مصوبه رسمی برای فیلتر تلگرام نداشت اما مخالفت نکرد.

ناکامی در مذاکرات نشانه ابهام در ساختار حکمرانی است.

اختیارات دستگاه‌ها برای مذاکره با پلتفرم‌ها مشخص نبود.

مرز تعهدات و اختیارات در مذاکرات روشن نبود.

نبود مرز اختیارات، مسیر مذاکره با توییتر را مبهم کرد.

تلگرام قابلیت‌های بیشتری نسبت به اینستاگرام دارد.

تلگرام در ذخیره‌سازی و پردازش داده توانمندتر است.

بوروکراسی مانع اجرای سند امنیت سایبری شد.

توسعه شبکه ملی اطلاعات ساده‌تر از امنیت سایبری بود.

کشور باید در زیرساخت‌های امنیتی سرمایه‌گذاری بیشتری می‌کرد.

حملات سایبری به بخش‌های مختلف خسارت وارد کرده است.

فشار حملات بر نظام بانکی هزینه‌های زیادی تحمیل کرده است.

ترکیب شورای عالی فضای مجازی باید اصلاح شود.

دو نظریه اینترنت جهانی و اینترنت بالکانیزه در جهان وجود دارد.

بحث‌های تجزیه اینترنت در آمریکا نیز مطرح شده است.

اکثریت جامعه ایران علاقه‌ای به بالکانیزه شدن اینترنت ندارد.

برخی جریان‌های داخلی با رویکرد افراطی آمریکا هم‌جهت شده‌اند.

نتیجه این وضعیت نیاز دائمی کاربران به VPN است.

کاربران برای دسترسی به سرویس‌های خارجی و داخلی سردرگم‌اند.

دولت می‌توانست برای اصلاح ترکیب شورا پافشاری کند.

هماهنگی میان دولت و رهبری می‌تواند امیدبخش باشد.

ساختار حکمرانی ایران چندصدایی و فاقد تفکیک قوای رایج است.

شوراهای عالی خود به بخشی از مشکل حکمرانی تبدیل شدند.

شورای عالی انقلاب فرهنگی اختیارات دولت را گرفته است.

وظایف اجرایی دولت به شوراهای عالی منتقل شده است.

شوراهای عالی باید مأموریت‌محور و زمان‌دار باشند.

بعد از ۲۰ سال باید مرز مسئولیت‌ها شفاف شده باشد.

ادامه فعالیت شورا ممکن است در کار قوا مداخله ایجاد کند.

تأخیر در بازگشایی اینترنت به رویکرد وفاق دولت مرتبط است.

اجماع در موضوع اینترنت شکل نگرفت.

گروه‌های طرفدار انسداد هنوز ناامید نشده‌اند.

فشار اجتماعی باعث دستور بازگشت اینترنت شد.

رئیس‌جمهور ظرفیت‌های قانونی برای اقدام فعال‌تر داشت.

ساختار دولت ایران همچنان سیلویی است.

کشور هنوز از الگوی حکمرانی صنعتی عبور نکرده است.

در عصر دیجیتال نظام حکمرانی باید شبکه‌ای شود.

مرکز ملی فضای مجازی خود به تنظیم‌گر تبدیل شده است.

مرکز ملی باید هماهنگ‌کننده باشد نه تنظیم‌گر.

مشکل اصلی، یک مسئله عمومی در حکمرانی کشور است.

ساختار اجرایی با دیدگاه‌های توسعه فناوری همراه نبوده است.

دولت تصدی‌گری را رها کرده اما قدرت را واگذار نکرده است.

اصلاح باید از بالای ساختار حکمرانی آغاز شود.

بدون تصمیم اساسی، حل ریشه‌ای مشکلات ممکن نیست.

مردم در حال حاضر نیز از زیرساخت شبکه ملی استفاده می‌کنند.

اشکال اصلی در لایه پلتفرم‌ها و خدمات است.

موتور جست‌وجوی داخلی با فیلترینگ ماهیتش را از دست می‌دهد.

درخواست‌های حذف نتایج، زنگ خطری برای موتور جست‌وجو بود.

محدودسازی واژه‌ها کارکرد موتور جست‌وجو را مختل می‌کند.

توسعه زیرساخت‌های بومی برای شرایط بحران اهمیت دارد.

خدمات دیجیتال در بحران به زیرساخت داخلی وابسته‌اند.

بدون خدمات داخلی، اختلال در زندگی مردم بیشتر است.

اعتراض مردم باید متوجه شیوه حکمرانی باشد.

کسی که اینترنت را می‌بندد باید پاسخ‌گو باشد.

در هوش مصنوعی نیز به زیرساخت داخلی نیاز داریم.

اتکای صرف به API خارجی در زمان جنگ خطرناک است.

زیرساخت داخلی هوش مصنوعی برای افزایش تاب‌آوری است.

نخستین گام اصلاح فیلترینگ، شفاف‌شدن مسئولیت‌هاست.

افکار عمومی نمی‌داند کدام نهاد مسئول مسدودسازی است.

مرجع قانونی بستن پلتفرم‌های داخلی باید مشخص باشد.

فروش دسترسی گران‌تر، نشانه‌ای از وضعیت غیرعادی است.

بالا بردن نرخ اینترنت برای باز شدن سایت ممنوعه، مسئله‌ساز است.

برخورد با فروشندگان فیلترشکن مسئله را حل نمی‌کند.

فیلترینگ بدون مسئولیت‌پذیری امری قبیح است.

بدون روشن شدن مرز اختیارات، مشکلات فضای مجازی حل نمی‌شود.