شمس‌الواعظین: جنگ‌ها با مذاکره پایان می‌یابند؛ دیپلماسی، دستاوردهای تاکتیکی را استراتژیک می‌کند

شمس‌الواعظین تأکید دارد که پایان تمام جنگ‌ها مذاکره است و جنگ برای جنگ بی‌معناست.

مذاکره در سایه قدرت نظامی می‌تواند به نتایج استراتژیک منجر شود.

دستاوردهای میدان جنگ تاکتیکی هستند و تنها با دیپلماسی پایدار می‌شوند.

پاکستان در تلاش برای میانجی‌گری در بحران خاورمیانه است.

هنر دیپلماسی تبدیل انباشت دستاوردهای تاکتیکی به رهاوردهای استراتژیک است.

در تمام تاریخ، جنگ‌ها در نهایت به مذاکره ختم شده‌اند.

مذاکرات تجلی‌گاه قدرت دفاعی و تهاجمی نیروهای نظامی است.

مذاکره تنها راه نشان دادن موفقیت و پیروزی در معادلات جهانی است.

موفقیت در جنگ مانند مدال قهرمانی است که بر سکوی پیروزی به دست می‌آید.

انتقال مباحث تخصصی جنگ به فضای عمومی برای کشور خطرناک است.

تصمیمات فنی و راهبردی جنگ باید توسط نخبگان نظامی اتخاذ شود.

فاش شدن اطلاعات راهبردی در فضای عمومی، عنصر غافلگیری را از بین می‌برد.

مدیریت ابزارهای جنگ باید به کارشناسان و نهادهای عالی واگذار شود.

شورای عالی امنیت ملی نهاد اصلی تشخیص زمان مذاکره در ایران است.

کشورهای دیگر نیز نهادهای مشابهی برای اجماع در تصمیمات جنگی دارند.

شعار دادن در دوران جنگ ساده است و مخالفان دیپلماسی باید راهکار جایگزین ارائه دهند.

خروج تصمیمات جنگی از محیط‌های تخصصی، وضعیت خطرناکی ایجاد می‌کند.

محرمانگی مسیرهای تصمیم‌گیری برای حفظ عنصر غافلگیری ضروری است.

انتقال مدیریت جنگ به ارگان‌های حرفه‌ای، امکان تعیین زمان مذاکرات را فراهم می‌کند.

هماهنگی نهادهای نظامی و سیاسی برای بازگشایی تنگه هرمز نشان‌دهنده عقل جمعی است.

شرایط جدید ایران محصول تحلیل دقیق هزینه و وضعیت دشمن است.

داده‌های راهبردی باید در گروه‌های کارشناسی تحلیل و به سطوح عالی منتقل شوند.

خیابان برای پشتیبانی از تصمیمات کلان است، نه تعیین خط‌مشی جنگ و صلح.

برای هر شرایطی در دوران جنگ پروتکل‌های مشخصی وجود دارد.

رسانه‌ها باید پروتکل‌های دوران جنگ را به جامعه منتقل کنند.

وحدت نظر و فرماندهی در عالی‌ترین سطح، اولویت دوران جنگ است.

دیدگاه‌های سیاسی درباره جنگ باید در مجاری تخصصی هدایت شود.

نهادهای سیاسی غیرمرتبط نباید با شعارهای رادیکال هزینه‌ساز شوند.

دستگاه قضا باید از ایجاد شکاف در انسجام ملی جلوگیری کند.

انسجام ملی باید در سیاست کشور و نهادهای تصمیم‌گیر تجلی یابد.