سلیمی‌نمین: تندروها برای قدرت‌طلبی بحران‌سازی می‌کنند؛ مخالفت با مذاکره از سر منیت است

سلیمی‌نمین معتقد است تندروها برای رسیدن به قدرت، فضای سیاسی را با جنجال آلوده می‌کنند.

تندروهای هر دو طیف اصولگرا و اصلاح‌طلب با ایجاد بحران به دنبال تحت فشار قرار دادن دولت هستند.

رفتار عبور از رؤسای جمهور در دولت‌های مختلف، امری مسبوق به سابقه و پژوهش‌شده است.

تندروها در مجلس شورای اسلامی پایگاه مردمی و شانس انتخاب در هیئت‌رئیسه ندارند.

مجلس با وجود هم‌طیفی سیاسی، رفتار تندروها را خلاف منافع ملی دانسته و به آن‌ها اختیارات نمی‌دهد.

اصلاح‌طلبان نیز از نیروهای افراطی خود راضی نیستند و به چهره‌های معقولی مثل پزشکیان رأی دادند.

برخی اصلاح‌طلبان از ترس برخوردهای چکشی تندروها، در برابر آن‌ها سکوت می‌کنند.

تندروها نیروهای مخرب هستند و به دلیل بحران‌زایی، اعتماد عمومی را جلب نمی‌کنند.

در شرایط جنگی، استعفای دولت فرصتی برای دشمن ایجاد می‌کند.

هیچ نیروی معتقد به منافع ملی، در شرایط فعلی به دنبال استعفای دولت نیست.

تصور تندروها برای کودتا و کنار زدن دولت، رویایی و کودکانه است.

جوانان پرشور ممکن است جذب شعارهای تندروها شوند، اما افراد باتجربه بحران‌سازی را رد می‌کنند.

تأکیدات رهبری بر وحدت، مانع از توقف تلاش‌های تندروها برای کنار زدن دولت نشده است.

اختلاف میان کسانی که برای خدا کار می‌کنند بروز نمی‌کند و ریشه در منافع شخصی دارد.

وجود تندروها برای حکومت ضروری نیست، اما نباید از عرصه سیاسی حذف شوند.

حضور تندروها زمینه رشد مردم را فراهم می‌کند تا خودشان تفاوت شعار و عمل را درک کنند.

همه جریان‌های پایبند به قانون اساسی باید فرصت فعالیت سیاسی داشته باشند.

نباید برای جریان‌های سیاسی محدودیت ایجاد کرد تا پایگاه رأی آن‌ها مشخص شود.

باید با ایجاد شناخت، مانع از فریب خوردن جوانان توسط شعارهای تندروها شد.

تندروها با مواضع خود به اهداف دشمن کمک می‌کنند و باید نقد شوند.

مخالفت برخی چهره‌ها با مذاکرات در حالی است که خودشان قبلاً در هیئت‌های مذاکره‌کننده حضور داشتند.

مخالفت با مذاکره پس از حذف از هیئت، ناشی از منیت و قدرت‌طلبی است.

تغییر موضع افراد پس از کنار گذاشته شدن از مناصب، نشان‌دهنده اولویت منیت بر منافع ملی است.

جوانان باید بدانند که بسیاری از اختلافات سیاسی ریشه در منیت دارد، نه خیرخواهی.