راهبرد ظریف برای مذاکره با آمریکا: تبدیل اهرم‌های قدرت به امتیازات ملموس

ظریف بر لزوم طراحی هوشمندانه چارچوب مذاکرات برای حفظ دستاوردهای میدانی تأکید کرد.

دستاوردهای اخیر ایران اهرم‌های مذاکراتی را تقویت کرده اما ماندگاری آن تضمین‌شده نیست.

مذاکرات تک‌موضوعی خطر از دست رفتن دستاوردها را دارد؛ راهکار، مذاکره چندوجهی است.

اهرم‌های قدرت باید برای تثبیت اصول بنیادین نظام در مذاکرات به کار گرفته شوند.

پیشنهاد تفکیک زمینه‌های اختلاف و پیشبرد مذاکرات در سه مسیر مشخص.

دسته اول: پرونده‌های هویتی که هیچ‌یک از طرفین حاضر به کوتاه آمدن از آن‌ها نیستند.

تأکید بر خطوط قرمز ایران و آمریکا در حوزه‌های استقلال سیاسی و سیاست سلطه‌گری.

لزوم توافق بر سر خطوط قرمز برای جلوگیری از درگیری‌های ناخواسته.

پیشنهاد تعهد متقابل برای عدم تجاوز نظامی میان ایران و آمریکا.

پیشنهاد همکاری در زمینه حمایت از دولت فلسطینی برای کاهش تنش‌ها.

لزوم خروج ایران از فهرست کشورهای حامی تروریسم به عنوان مابه‌ازای امتیازات.

امضای پیمان عدم تجاوز به عنوان سازوکاری برای مدیریت پرونده‌های هویتی.

دسته دوم: پرونده‌های دارای امکان همکاری کوتاه‌مدت یا پرهیز از کارشکنی.

موضوعاتی مانند افغانستان، عراق، مواد مخدر و همکاری‌های علمی در این دسته قرار دارند.

امکان هماهنگی کوتاه‌مدت حتی در صورت وجود اختلافات راهبردی.

تجربه افغانستان نشان داد نبود هماهنگی به خسارت برای هر دو طرف منجر می‌شود.

پیشنهاد بازگشایی دفاتر حفاظت منافع برای مدیریت تماس‌های فوری.

استفاده از روانشناسی ترامپ برای ایجاد انگیزه جهت دستیابی به توافق.

دسته سوم: اختلافاتی که نه هویتی هستند و نه هم‌پوشانی منافع دارند.

مواردی مانند تحریم‌ها، پرونده هسته‌ای و موشکی در این دسته قرار می‌گیرند.

تبدیل بحران‌های تنش‌آفرین به اختلافات قابل مدیریت با تعیین مابه‌ازای مشخص.

پیشنهاد تشکیل کنسرسیوم منطقه‌ای برای حل پرونده غنی‌سازی.

پیشنهاد لغو تحریم‌های هسته‌ای در کنگره در برابر تصویب پروتکل الحاقی در مجلس.

تنگه هرمز به عنوان یک اهرم سیاسی و راهبردی جدید برای ایران.

ارزش اهرم تنگه هرمز در گرو مشروعیت جهانی و بازدارندگی پایدار است.

راهبرد بهینه، بهره‌برداری هوشمندانه از تنگه هرمز بدون ایجاد اجماع جهانی علیه ایران.

آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز می‌تواند به عنوان آورده ایران در مذاکرات مطرح شود.

مذاکره درباره تسلیحات نباید به معنای خلع سلاح ایران تلقی شود.

هشدار نسبت به هدر رفتن اهرم‌های مذاکراتی در اقدامات یک‌جانبه برای دفع شر.

محدودیت داوطلبانه برد موشک‌ها بدون دریافت امتیاز، هزینه‌زا بوده است.

پیشنهاد معاوضه محدودیت‌های موشکی با تضمین عدم تعرض آمریکا.

تعهدات متقابل در حوزه تسلیحات می‌تواند شامل محدودیت‌های تسلیحاتی رژیم صهیونیستی باشد.

خروج از فهرست تروریسم به عنوان یکی از خواسته‌های اصلی ایران در مذاکرات.

تأکید بر پرهیز از اقدامات یک‌جانبه و لزوم اجماع داخلی برای حفظ اهرم‌های قدرت.