رجایی: مذاکره و جنگ دو روی یک سکه‌اند؛ تفرقه داخلی دست تیم دیپلماسی را می‌بندد

مذاکره و جنگ مکمل یکدیگرند و هیچ‌کدام بدون دیگری به نتیجه نهایی نمی‌رسند.

در رویکرد عقلانی، طرفین پس از تقابل نظامی برای کاهش آسیب‌پذیری به مذاکره روی می‌آورند.

تجربه جنگ ایران و عراق نشان داد مذاکره راه پایان منازعات است، اما سازمان ملل در قبال آمریکا سکوت کرده است.

جنگ و مذاکره دو روی یک سکه‌اند و جنگ‌ها به دلیل فرسودگی نیروها در نهایت به مذاکره ختم می‌شوند.

مخالفان مذاکره هدفشان تضعیف دولت است و راه‌حل جایگزینی برای پایان جنگ ارائه نمی‌دهند.

ایجاد دوصدایی در شرایط جنگی، مانع حرکت دولت به سمت خط پایان مذاکرات است.

برخی جریان‌ها قصد دارند رئیس‌جمهور را خسته کنند و باید با تفرقه‌افکنی برخورد شود.

اظهارنظرها در شرایط جنگی باید با مسئولیت‌پذیری و رعایت مصالح عمومی انجام شود.

امام خمینی در دوران جنگ، سران کشور را از اظهارنظر عمومی منع کرده بود تا انضباط حفظ شود.

هدف امام از منع مصاحبه، جلوگیری از شکل‌گیری چندصدایی در کشور بود.

تضاد قوای سه‌گانه دشمن را جری‌تر کرده و دست تیم مذاکره‌کننده را می‌بندد.

رفتارهای ناهنجار داخلی در تضاد با استقبال گرم خارجی از مقامات ایران است.

رویکردهای تندروانه، مسیر فعالیت‌های دیپلماتیک و اجرایی کشور را مسدود می‌کند.

هجمه داخلی به تیم مذاکره‌کننده، آن‌ها را در برابر دشمن دلسرد می‌کند.

در شرایط جنگی، شنیده شدن دو صدا از ایران غیرقابل‌قبول است.

تحقق بازدارندگی نیازمند تقویت نظامی، کارآمدی اجرایی، امنیت پایدار و انسجام داخلی است.

پیگیری این چهار محور، آمریکا را ناچار به بازگشت به میز مذاکره می‌کند.

اختلافات داخلی آمریکا، ایران را به تعامل با جریان‌های میانه‌رو امیدوار می‌کند.

تک‌صدایی برای منافع ملی حیاتی است تا جنگ به نفع ملت ایران پایان یابد.