چرا تندروها با هرگونه توافق سیاسی مخالفند؟ تحلیل جواد امام

جریان‌های تندرو در ایران یکدست نیستند اما در مخالفت با مذاکره اشتراک دارند.

بحران و دوقطبی‌سازی، ابزاری برای حفظ جایگاه سیاسی و امنیتی این جریان‌هاست.

کاهش تنش خارجی، روایت‌های تقابل‌محور این گروه‌ها را به چالش می‌کشد.

مخالفت با دولت، تلاشی برای القای انحصار در ارائه راه‌حل‌های سیاسی است.

بخشی از این طیف، مذاکره را عقب‌نشینی می‌داند و از شعارهای تند برای فشار استفاده می‌کند.

تناقض رفتاری تندروها در قبال تصمیمات عالی نظام، موضوعی قابل تأمل است.

غلبه منطق افراط بر مصلحت ملی، بزرگترین تهدید برای نظام سیاسی است.