سینمای ایران؛ قربانیِ اضطراب‌های اجتماعی یا احیای گیشه با فیلم‌های جدید؟

سینما بیش از کیفیت، از احساس امنیت جامعه تأثیر می‌پذیرد و در شرایط اضطراب، مصرف فرهنگی حذف می‌شود.

اکران فیلم‌های جدید در تابستان ۱۴۰۵ باعث شکستن رکورد فروش روزانه و رونق نسبی گیشه شده است.

ورود آثار جدید به چرخه اکران، موجی از تحلیل‌ها و بازخوردها را در بازار سینما ایجاد کرده است.

فیلم «استخر» سروش صحت با وجود بازیگران مطرح، نظرات متفاوتی را از ستایش تا نقد ساختاری برانگیخته است.

فیلم «زنده‌شور» با موضوع قصاص، از زمان جشنواره تاکنون حاشیه‌ها و مباحث زیادی را به همراه داشته است.

حامیان «زنده‌شور» بازی‌های قدرتمند و جسارت کارگردان در پرداختن به موضوعات ملتهب اجتماعی را تحسین می‌کنند.

منتقدان «زنده‌شور» نیمه دوم فیلم را شعارزده و دارای افت محتوایی و گره‌افکنی‌های غیرواقع‌گرایانه می‌دانند.

فیلم «لباس شخصی» با موضوع تاریخ معاصر، به دلیل جسارت در بازخوانی پرونده‌های امنیتی مورد توجه قرار گرفته است.

منتقدان «لباس شخصی» نگاه فیلم را گزینشی و جهت‌دار ارزیابی کرده و آن را فاقد بی‌طرفی هنری می‌دانند.