بحران مواد منفجره در معادن؛ تهدید خاموش برای زنجیره تأمین صنایع ایران

معادن در میزان وابستگی به مواد منفجره متفاوت هستند و سنگ‌آهن بیشترین مصرف را دارد.

وزیر صمت از عدم ترخیص ۲۵ درصد مواد ناریه وارداتی و تلاش برای تأمین نیاز معادن خبر داد.

مواد ناریه نقطه آغاز استخراج در معادن روباز است و اختلال در آن کل زنجیره را متوقف می‌کند.

وابستگی صنایع معدنی به آتشباری، هرگونه وقفه در تأمین را به تهدیدی برای عرضه مواد اولیه تبدیل می‌کند.

داده‌های مرکز آمار نشان می‌دهد سهم مواد منفجره در هزینه‌های برخی معادن بسیار بالاست.

اختلال در استخراج مواد معدنی خاص، صنایع پایین‌دستی مانند فولاد و شیمیایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

وابستگی هزینه‌ای بالا به مواد منفجره، ریسک کاهش تولید و رقابت‌پذیری را افزایش می‌دهد.

آثار کمبود مواد ناریه از معدن به صنایع پایین‌دستی منتقل شده و هزینه‌ها را افزایش می‌دهد.

معادن نیکل، آنتیموان و تیتانیوم با ۷۲ درصد وابستگی، بیشترین ریسک را برای صنایع پیشرفته دارند.

دولومیت با ۴۷ درصد وابستگی، نقش کلیدی در صنایع پایه و ساخت‌وساز دارد.

نمک به عنوان ماده اولیه صنایع شیمیایی، در صورت کمبود، قیمت محصولات مصرفی را بالا می‌برد.

آهک در صنایع فولاد و زیرساخت حیاتی است و کمبود آن آثار اقتصادی گسترده‌ای دارد.

کاهش تولید طلا به دلیل کمبود مواد ناریه، درآمدهای معدنی و صادرات را تهدید می‌کند.

معادن سنگ‌آهن ۴۷ درصد مواد منفجره را مصرف می‌کنند اما وابستگی هزینه‌ای آن‌ها تنها ۱۰ درصد است.

مقیاس بزرگ معادن سنگ‌آهن باعث مصرف بالای مواد ناریه شده اما ساختار هزینه‌ای آن‌ها متنوع است.

با وجود وابستگی هزینه‌ای کمتر، اختلال در سنگ‌آهن به دلیل جایگاه راهبردی، کل زنجیره فولاد را تهدید می‌کند.

در نهایت، هرگونه وقفه در استخراج مواد معدنی، رقابت‌پذیری و تولید کل اقتصاد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.