عطریانفر: وضعیت «نه جنگ، نه صلح» امنیت اقتصادی را فرسوده می‌کند

عطریانفر بر لزوم استفاده از ابزارهای ترکیبی سیاسی، حقوقی و نظامی در برابر عهدشکنی آمریکا تأکید کرد.

تقویت همبستگی ملی و دیپلماسی فعال در کنار بازدارندگی دفاعی، تاب‌آوری کشور را افزایش می‌دهد.

وضعیت «نه جنگ، نه صلح» فرسایشی‌ترین حالت برای اقتصاد و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت کشور است.

تدوین سیاست خارجی منسجم با اهداف و خطوط قرمز مشخص، ضرورتی برای خروج از تعلیق است.

مبارزه با فساد و تقویت قدرت خرید مردم، آسیب‌پذیری کشور در برابر فشارهای خارجی را کاهش می‌دهد.

بهره‌گیری از ظرفیت‌های سیاسی و پرهیز از تندروی، اثربخشی سیاست‌های کلان را افزایش می‌دهد.

عبور از وضعیت کنونی نیازمند تدابیر جامع، واقع‌بینی و اجماع ملی است.

احتمال جنگ تمام‌عیار پایین است، زیرا هزینه‌های آن برای همه بازیگران بسیار سنگین خواهد بود.

در خاورمیانه، حوادث محدود می‌توانند به سرعت به بحران‌های بزرگ تبدیل شوند.

عواملی مانند وابستگی اقتصاد جهانی به انرژی، احتمال وقوع جنگ فراگیر را کاهش می‌دهند.

تنگه هرمز گذرگاه حیاتی انرژی است و رقابت در آن فراتر از تقابل دوجانبه ایران و آمریکا است.

آمریکا و متحدانش بدون مشارکت مؤثر ایران توانایی تحمیل نظم مطلوب خود بر تنگه هرمز را ندارند.

پذیرش نظارت حقوقی ایران بر تنگه هرمز به نفع ثبات بازار جهانی انرژی است.

مذاکره ابزاری برای تأمین منافع ملی است و نباید با ضعف یا قدرت اشتباه گرفته شود.

مخالفت با مذاکره تنها زمانی منطقی است که طرح جایگزین کارآمدی ارائه شود.

مذاکره به معنای چشم‌پوشی از اصول نیست و اجماع بر سر منافع ملی اهمیت دارد.

استفاده ترکیبی از تمامی ابزارهای مشروع برای خروج از تنش‌های فرسایشی ضروری است.

تخریب و حذف رقیب سیاسی، نخستین آسیب را به منافع ملی وارد می‌کند.

اعتماد عمومی و همبستگی ملی، سرمایه اصلی نظام سیاسی در برابر چالش‌هاست.

مذاکره و اعمال قدرت در روابط بین‌الملل اغلب مکمل یکدیگر هستند.

هدف مذاکره مدیریت بحران و هدف آمادگی دفاعی حفظ موازنه قدرت است.

موفقیت کشور در گرو استفاده متوازن از دیپلماسی، بازدارندگی و اجماع داخلی است.