بحران پیش‌بینی‌ناپذیری؛ چرا صنعت ایران به مدیریت اورژانسی نیاز دارد؟

مشکلات صنعت فراتر از یک وزارتخانه است و عدم قطعیت، بنیان برنامه‌ریزی بنگاه‌ها را متزلزل کرده است.

بنگاه‌ها ناچارند به جای برنامه‌ریزی بلندمدت، به تصمیمات لحظه‌ای و روزمره روی بیاورند.

برخلاف تجارت، صنعت به دلیل ماهیت فرآیندهایش نمی‌تواند به سرعت با نوسانات سازگار شود.

تعدیل نیروی متخصص برای بقای کوتاه‌مدت، هزینه‌های سنگین و افت بهره‌وری در آینده را در پی دارد.

وزارت صمت باید از یک سیاستگذار عادی به یک مرکز اورژانس اقتصادی برای حل مشکلات فوری تبدیل شود.

بازطراحی ساختار وزارت صمت برای واکنش سریع، نیازمند تغییر نگاه از سیاستگذاری تدریجی به مدیریت بحران است.

برای حل مشکلات فرابخشی، ایجاد سازوکار هماهنگ میان وزارتخانه‌های مختلف ضروری است.

ستادهای تسهیل ملی باید از نقش نظارتی صرف خارج شده و فعالانه‌تر در حل بحران‌های بنگاه‌ها عمل کنند.

ثبات اقتصاد در گرو توانایی نهادها برای پاسخگویی سریع به بحران‌های روزمره بنگاه‌های تولیدی است.