معدن ایران؛ عبور از بحران ژئوپلیتیک با اصلاح حکمرانی و نوسازی ساختار

تنش‌های ژئوپلیتیک با افزایش هزینه‌های لجستیک و انرژی، زنجیره تأمین و فرآوری فلزات را بیش از استخراج تهدید می‌کند.

تجربه جهانی نشان می‌دهد ثبات سیاسی و اصلاحات مقرراتی، نه صرف پایان جنگ، عامل اصلی جهش تولید معدنی است.

آینده معدن ایران به پایداری کاهش تنش‌ها وابسته است که می‌تواند مسیر ورود سرمایه و فناوری را هموار کند.

سناریوهای مختلف سیاسی، از کاهش نسبی تنش تا بی‌ثباتی مجدد، مسیرهای متفاوتی را برای سرمایه‌گذاری معدنی ترسیم می‌کنند.

حتی در بهترین شرایط سیاسی، موانعی مانند ناترازی انرژی و ضعف اکتشافات، رشد معدنکاری را محدود می‌کنند.

دوره کاهش تنش باید فرصتی برای نوسازی تکنولوژیک و هوشمندسازی صنعت معدن باشد تا مزیت‌های نسبی به مزیت‌های پایدار تبدیل شوند.

مزیت اصلی ایران توان تبدیل ذخایر به ارزش افزوده است که نیازمند اصلاح حکمرانی و ثبات مقررات است.