توسعه پایدار در گرو رفع تحریم؛ چرا زنده ماندن کافی نیست؟

حمید قنبری دغدغه اصلی سیاست‌گذاران را آینده اقتصاد ایران در شرایط تحریم دانست.

سیاست‌گذاران برای تصمیم‌گیری صحیح به تصویری روشن از آینده نیاز دارند.

تفاهم‌های احتمالی برای رفع تحریم‌ها، مسیر اصلی خروج از موانع خارجی است.

تأمین نیازهای اولیه با توسعه پایدار متفاوت است و تحریم‌ها مانع رشد مستمر هستند.

نبود شبکه بانکی فعال باعث فراموشی نام ایران در بازارهای بین‌المللی می‌شود.

بدون خدمات بانکی، اجرای پروژه‌های عمرانی و توسعه اقتصادی غیرممکن است.

رفع تحریم‌ها اولویت اصلی برای فراهم کردن زندگی مناسب است و راهکارهای داخلی موقتی هستند.

مثال زعفران نشان می‌دهد که نبود نظام بانکی، مزیت رقابتی ایران را به کشورهای همسایه منتقل می‌کند.

تولیدکنندگان ایرانی برای بقا مجبور به ثبت کارخانه‌ها در خارج یا استفاده از برندهای دیگران هستند.

ادامه این روند باعث می‌شود ایران به محل تولید برای همسایگان تبدیل شود.

کوچک‌نمایی اهمیت رفع تحریم‌ها و اشتباه گرفتن مسکن‌های کوتاه‌مدت با راه‌حل‌های بلندمدت خطرناک است.

توسعه پایدار نیازمند بازگشت به نظام مالی بین‌المللی است و نباید به راهکارهای موقت بسنده کرد.