ظریف: مدیریت اختلافات ایران و آمریکا؛ راهبرد عبور از بن‌بست در غرب آسیا

فروپاشی یادداشت تفاهم ایران و آمریکا در سوئیس و توقف تعاملات توسط ترامپ.

اختلاف برداشت تهران و واشنگتن درباره مفاد توافق و تنگه هرمز عامل اصلی فروپاشی بود.

تداوم درگیری به نفع هیچ‌کدام نیست و واشنگتن را از هدف راهبردی چرخش به آسیا منحرف می‌کند.

فشار حداکثری و حملات نظامی نتوانست ایران را به تسلیم وادارد و به بن‌بست راهبردی انجامید.

تاب‌آوری ایران، حذف تهران از ساختار امنیتی منطقه را غیرممکن کرده است.

ایران تنگه هرمز را از دریچه امنیت وجودی می‌بیند و محدودیت‌هایی برای آن قائل است.

ایران عبور تجهیزات نظامی از تنگه را تهدید دانسته و حق محدودسازی آن را برای خود محفوظ می‌داند.

ایران باید خویشتن‌داری کند و به سمت شبکه امنیتی درون‌زا با همسایگان حرکت کند.

تنگه هرمز تنها منبع تنش نیست و دو کشور باید اختلافات گسترده‌تر را مدیریت کنند.

ایران و آمریکا نمی‌توانند دوست باشند اما باید اختلافات را واقع‌بینانه تدبیر کنند.

تدوین چارچوب عدم تعرض متقابل برای جلوگیری از خشونت ضروری است.

پیشنهاد لغو تحریم‌ها و به رسمیت شناختن تمامیت ارضی در برابر تضمین‌های هسته‌ای ایران.

نقش مخرب اسرائیل در جلوگیری از صلح و بی‌ثبات‌سازی منطقه باید توسط آمریکا مهار شود.

تناقضات رفتار آمریکا در قبال لبنان و فلسطین باید پایان یابد و فشار واقعی بر اسرائیل اعمال شود.

غرب آسیا باید الگوی برون‌سپاری امنیت به قدرت‌های خارجی را کنار بگذارد.

پیشنهاد گفت‌وگوی نهادینه، کنسرسیوم غنی‌سازی مشترک و سازوکارهای راستی‌آزمایی منطقه‌ای.

ایجاد زیست‌بوم اقتصادی یکپارچه و صندوق توسعه برای بازسازی و زیرساخت‌های منطقه.

ظرفیت‌های عظیم ایران، کشورهای عربی، پاکستان و ترکیه می‌تواند توسعه بی‌سابقه‌ای ایجاد کند.

عبور از گذشته پرالتهاب و بی‌اعتمادی‌ها برای ساختن آینده منطقه ضروری است.

ثبات منطقه باید توسط ملت‌ها و دولت‌های منطقه و با اراده خودشان شکل گیرد.