روایت عراقچی از پشت‌پرده جنگ؛ چرا آتش‌بس ۱۰ روز دیرتر پذیرفته شد؟

سید عباس عراقچی در مستند «ماجرای جنگ ۲» به پرسش‌های جواد موگویی پاسخ داد.

عراقچی تأکید کرد مذاکره تصمیم جمعی بوده و آغاز جنگ تصمیم طرف مقابل بود.

او تصریح کرد تصمیم‌گیری درباره ادامه جنگ با او نبوده و جنگ ناشی از تصور غلط دشمن از ضعف ایران بود.

پذیرش پیشنهاد اولیه آمریکا الگوی تسلیم را در ذهن دشمن تقویت می‌کرد.

اشاره به نقش عمان در مذاکرات پیش از جنگ ۱۲ روزه.

نتانیاهو با تحلیل غلط ترامپ را به جنگ کشاند؛ ایران در نهایت به عنوان ابرقدرت ظاهر شد.

تصمیم برای خاتمه جنگ ۱۲ روزه جمعی بود و درس‌های آن به پیروزی در جنگ ۴۰ روزه کمک کرد.

تغییر سیستم لانچرها و تاب‌آوری اجتماعی باعث شد ایران در جنگ ۴۰ روزه غافلگیر نشود.

آمریکا تصور می‌کرد با حذف رهبری نظام فرو می‌پاشد؛ ایران در محافظت از مقامات سیاسی غفلت کرد.

بمباران بیت رهبری از طریق حفره امنیتی صورت گرفت که همچنان وجود دارد.

جزئیات حملات همزمان به جلسات مقامات در اولین روز جنگ ۴۰ روزه.

دشمن از جلسات مطلع بود و حفره امنیتی در جهت‌دهی به تصمیمات نیز نقش داشت.

جلسه وزارت اطلاعات در محل دورتری برگزار شد و از حمله مصون ماند.

عراقچی به فرستاده ترامپ گفت که ایران با تهدید و تطمیع تغییر نمی‌کند.

غنی‌سازی برای ایران فروشی نیست و حاصل ۲۰ سال تحریم و خون‌دادن است.

ایران با حذف یک نفر از هم نمی‌پاشد و تهدیدها کارساز نیست.

مذاکرات برای اتمام حجت بود و آمادگی برای پاسخ نظامی از همان ابتدا وجود داشت.

سناریوهای شهادت رهبری با کد ۱۱۰ پیش‌بینی شده بود.

کمیته ۶ نفره هسته‌ای تمام بحث‌های مذاکرات را مدیریت می‌کرد.

ایران تنها زمانی می‌جنگد که هزینه نجنگیدن بیشتر از جنگیدن باشد.

پذیرش دیرهنگام آتش‌بس باعث از دست رفتن سرمایه‌های انسانی و زیرساختی شد.

تصمیم‌گیری در جنگ نباید بر اساس «شاید» باشد و نظامیان در این تصمیم نقش اصلی را داشتند.

عراقچی و همکارانش در طول جنگ ساختمان وزارت خارجه را ترک نکردند.

عراقچی برای مدیریت بحران و تماس‌های دیپلماتیک مجبور به استفاده از تلفن بود.

استفاده محدود از تونل‌ها برای حفظ امنیت مسئولان در جنگ‌های احتمالی آینده.