آینده بازار مسکن در سایه جنگ و توافق؛ رکود ادامه دارد؟

افزایش ابهام در بازار مسکن به دلیل نوسانات ریسک جنگ و تنش‌های سیاسی.

گزارش دنیای اقتصاد بر اساس نظرسنجی از ۱۵ کارشناس درباره آینده بازار مسکن.

در صورت جنگ فراگیر، معاملات مکث می‌کند اما قیمت قطعی به دلیل تورم کاهش نمی‌یابد.

در صورت توافق، قیمت واقعی کاهش می‌یابد اما قیمت اسمی به دلیل عوامل بنیادی مقاوم است.

حسین عبده‌تبریزی: بازار مسکن بیش از بورس تحت تاثیر تحولات سیاسی است.

تیمور رحمانی: چرخه رکود مسکن کوتاه شده و بازار تحت تاثیر تورم عمومی است.

بازارها متاثر از تورم رشد می‌کنند و فشار رکود با تاخیر به مسکن منتقل می‌شود.

علیرضا توکلی‌کاشی: تورم و رشد دلار مهم‌ترین متغیرهای اقتصاد ایران هستند.

رشد تورم و دلار باعث کاهش معاملات و تبدیل دارایی‌ها به ملک شده است.

ابهام سیاسی باعث شکاف قیمتی بین عرضه و تقاضا و رکود شده است.

پیش‌بینی قیمت دشوار است اما تورم پایه همچنان محرک رشد قیمت خواهد بود.

محمود اولاد: جنگ بر حجم مبادلات و ترکیب جغرافیایی بازار مسکن تاثیر می‌گذارد.

میثم هاشم‌خانی: رشد قیمت مسکن در ۸ ماه آینده کمتر از رشد دلار خواهد بود.

عقب‌ماندگی قیمت مسکن نسبت به دلار جبران شده و ظرفیت افزایش محدود است.

علی فرنام: کاهش قدرت خرید و ریسک نقدشوندگی، رکود مسکن را تداوم می‌بخشد.

سیدامین زرگرمرادی: سناریوی نه جنگ نه صلح محتمل‌ترین مسیر پیش‌رو است.

توافق پایدار انتظارات تورمی را کاهش داده و قیمت‌های پیشنهادی را تعدیل می‌کند.

عوامل بنیادی مانند هزینه ساخت و تورم ساختاری مانع ریزش شدید قیمت‌ها می‌شوند.

کاهش ریسک سیاسی منجر به اصلاح زمانی بازار به جای ریزش قیمت می‌شود.

بهبود چشم‌انداز اقتصادی باعث انتقال نقدینگی به بازارهای موازی می‌شود.

در صورت توافق، بازار مسکن وارد مرحله آرامش و کاهش بازدهی واقعی می‌شود.

ابوالفضل مشکینی: بازار مسکن بیش از عوامل درون‌بخشی از متغیرهای کلان اثر می‌پذیرد.

محتمل‌ترین سناریو، تداوم رکود معاملاتی همراه با افزایش تدریجی قیمت‌های اسمی است.

حسن بان: غلبه ریسک ژئوپلیتیک باعث انجماد معاملات در کوتاه‌مدت می‌شود.

در بلندمدت با ثبات اقتصادی، تقاضای انباشته می‌تواند رشد قیمت مسکن را تقویت کند.

فرشید پورحاجت: رکود معاملات مسکن در تهران و برخی نقاط کشور ادامه می‌یابد.

امیربهداد سلامی: توافق پایدار منجر به سقوط قیمت نمی‌شود بلکه سرعت رشد را می‌کاهد.

توافق باعث کاهش انتظارات تورمی و ارتقای قدرت خرید نسبی در بلندمدت می‌شود.

توافق مسکن را از پناهگاه تورمی به دارایی عادی‌تر تبدیل می‌کند.

رامین گوران: آثار تفاهم‌نامه در کوتاه‌مدت در بازار مسکن نمایان نمی‌شود.

افزایش هزینه‌های ساخت و نااطمینانی، تولید مسکن را با چالش مواجه کرده است.

شکاف قیمت تمام‌شده و توان مالی متقاضیان، مانع اصلی رونق بازار است.

حجت عزیزی: صنعت ساختمان بیشترین آسیب را از نااطمینانی‌های سیاسی می‌بیند.

بازسازی اعتماد سرمایه‌گذاران پیش‌شرط خروج از رکود صنعت ساختمان است.

شیوا فتاحی: بازدهی بورس و طلا می‌تواند سرمایه‌ها را از مسکن دور کند.

تورم هزینه ساخت عامل محدودکننده کاهش قیمت مسکن در سناریوی توافق است.

شاخص موفقیت باید بهبود نسبت قیمت مسکن به درآمد خانوار باشد.

فرشید سامانپور: سناریوهای مختلف تنش و توافق، پیامدهای متفاوتی برای بازار دارند.