امنیت انرژی در گرو توان بخش خصوصی؛ مپنا رقیب جهانی در محاصره بدهی‌های دولتی

بخش خصوصی از پیمانکاری صرف به طراح و سازنده تجهیزات استراتژیک نیروگاهی تبدیل شده است.

توانمندی داخلی در ساخت تجهیزات، فشار ناشی از ناترازی برق و تحریم‌ها را کاهش داده است.

مپنا با تامین ۷۰ درصد ظرفیت برق کشور، بزرگ‌ترین بازیگر غیردولتی این صنعت است.

ایران از طریق مپنا در پروژه‌های بزرگ منطقه‌ای با غول‌های جهانی مثل زیمنس رقابت می‌کند.

فعالیت‌های مپنا به حوزه‌های نفت، گاز، حمل‌ونقل ریلی و انرژی‌های تجدیدپذیر گسترش یافته است.

تکیه بر ظرفیت داخلی برای کاهش آسیب‌پذیری زیرساخت‌ها در برابر محدودیت‌های خارجی ضروری است.

کمبود نقدینگی و تاخیر در وصول مطالبات دولتی، مانع اصلی توسعه فناوری‌های نو است.

مطالبات سنگین مپنا از دولت، برنامه‌های توسعه‌ای و صادراتی این مجموعه را تحت تاثیر قرار داده است.

حمایت از بنگاه‌های بزرگ صنعتی، سرمایه‌گذاری برای حفظ امنیت انرژی و توان فناورانه کشور است.

بخش غیردولتی سهم بالایی در تولید برق دارد، اما این حوزه دیگر سودآور نیست.

بسیاری از صنایع تنها برای تامین نیاز خود و از روی ناچاری نیروگاه ساخته‌اند.

سرمایه‌گذاری در برق نسبت به فولاد و پتروشیمی جذابیت اقتصادی بسیار کمتری پیدا کرده است.

با وجود پیشرفت در بومی‌سازی، هنوز بخشی از تجهیزات نیروگاهی نیازمند واردات است.

ظرفیت‌های صادرات خدمات مهندسی به کشورهای همسایه به دلیل موانع مختلف مغفول مانده است.

تحریم‌ها، مشکلات بانکی و تمرکز پروژه‌ها در شرکت‌های بزرگ، رقابت‌پذیری صادراتی را کاهش داده است.