انتقام حقوقی؛ سلاح پنهان ایران برای بازدارندگی و مقابله با تروریسم دولتی
انتقام واقعی تنها نظامی نیست؛ ایران باید با «انتقام حقوقی» و هزینه سازی سیاسی، مانع از عادیسازی ترور مقاماتش شود.
آیا میدانستید که سکوت حقوقی در برابر یک جنایت بینالمللی، میتواند آن را به یک «رویه قانونی» تبدیل کند که علیه خودمان استفاده شود؟
پاسخ را از دستیار بپرسنکات کلیدی خبر
چرا این خبر مهم است؟
اگر ترور مقامات یک کشور بدون پاسخ حقوقی بماند، امنیت همه شهروندان و ثبات سیاسی کشور در درازمدت به خطر میافتد، چون دشمن احساس میکند این رفتار هزینهای ندارد.
نکات پنهان خبر
نکته کلیدی اینجاست که حقوق بینالملل یک متن ثابت نیست، بلکه محصول «تکرار عمل» دولتهاست؛ لذا سکوت حقوقی ایران به معنای پذیرش ضمنی «قاعدهمند شدن ترور مقامات» است که امنیت بلندمدت کشور را نابود میکند.
نگاه دیگر
منتقدان ممکن است بگویند ساختار قدرت در نهادهای بینالمللی (مانند حق وتو) مانع از رسیدن به نتیجه عملی میشود و این اقدامات صرفاً اتلاف زمان است.
منتظر چه باید بود؟
انتظار میرود دستگاه دیپلماسی و معاونت حقوقی ریاستجمهوری پروندههای مستندسازی شده جدیدی را در مجامع بینالمللی بگشایند.
اگر…؟
اگر ایران بتواند در یک دادگاه بینالمللی حکمی علیه عاملان دریافت کند، چه تغییری در مصونیت دیپلماتیک مقامات آن کشورها در جهان رخ میدهد؟
پاسخ را از دستیار بپرسپژواک تاریخی
این رویکرد یادآور تلاشهای حقوقی ایران پس از ترور مقامات در دهه ۶۰ و همچنین پیگیریهای حقوقی در دادگاه لاهه برای پروندههای داراییهای مسدود شده است.