بحران اعتبار در آنکارا؛ ناتو در محاصره شکاف‌های درونی و چالش‌های خاورمیانه

نشست ناتو در آنکارا به جای نمایش قدرت، نشان‌دهنده بحران اعتبار و شکاف‌های عمیق راهبردی بود.

عملکرد ناتو در بحران‌های اخیر، ادعاهای این ائتلاف درباره دفاع از حقوق بین‌الملل را زیر سؤال برده است.

اختلافات مالی و امنیتی میان آمریکا و اروپا بر سر تقسیم هزینه‌ها به اوج رسیده است.

این تنش‌ها بازتاب تغییر در ساختار قدرت جهانی و تلاش اروپا برای کسب استقلال امنیتی است.

جنگ اوکراین به یک آزمون فرسایشی و پرهزینه برای ناتو و متحدان غربی تبدیل شده است.

کمک‌های میلیاردی به اوکراین نتوانسته بحران را پایان دهد و فشار اقتصادی بر اروپا را افزایش داده است.

درون ناتو بر سر تداوم حمایت نظامی یا یافتن راهکار سیاسی برای اوکراین اختلاف نظر جدی وجود دارد.

استانداردهای دوگانه ناتو در سیاست‌های امنیتی، اعتبار نظم مبتنی بر قواعد را مخدوش کرده است.

ایران حملات به خاک و تأسیسات هسته‌ای خود را نقض صریح حقوق بین‌الملل توسط متحدان ناتو می‌داند.

سکوت ناتو در برابر اقدامات علیه ایران، با ادعاهای غرب در دفاع از حاکمیت کشورها تناقض دارد.

منتقدان معتقدند اصول حقوقی بین‌المللی در عمل تحت تأثیر منافع ژئوپلیتیکی قدرت‌های بزرگ قرار گرفته است.

ایران معتقد است امنیت تنگه هرمز بدون رفع عوامل اصلی تنش در منطقه محقق نمی‌شود.

تهران حضور نظامی قدرت‌های فرامنطقه‌ای را عامل پیچیدگی امنیتی و بی‌ثباتی در خلیج فارس می‌داند.

اجلاس آنکارا تصویری از یک ائتلاف گرفتار در بحران‌های همزمان داخلی و بین‌المللی ارائه داد.

آینده ناتو به توانایی آن در ایجاد تعادل میان قدرت نظامی و مشروعیت سیاسی بستگی دارد.