بن‌بست دیپلماتیک تهران-اتاوا؛ چرا نخست‌وزیر کانادا از بازگشایی سفارت عقب‌نشینی کرد؟

دولت کانادا اظهارات نخست‌وزیر درباره بازگشایی سفارت در تهران را تکذیب و آن را کلی‌گویی خواند.

مارک کارنی مواضع متناقضی درباره حمله نظامی به ایران و نظم جهانی اتخاذ کرده است.

نخست‌وزیر کانادا فقدان حضور دیپلماتیک در ایران و ونزوئلا را عامل ضعف کشورش دانست.

کارنی تأکید کرد داشتن سفارت به معنای تأیید سیاست‌های کشور میزبان نیست.

او اشاره کرد که برای کمک به کانادایی‌ها در ایران مجبور به توسل به متحدان غیرطبیعی هستند.

فشار لابی‌های اپوزیسیون و ضدایرانی باعث عقب‌نشینی سریع دولت از این مواضع شد.

کارنی در مصاحبه‌ای جدید اعلام کرد هیچ گفتگویی برای احیای روابط صورت نگرفته است.

وزارت خارجه کانادا برنامه بازگشایی سفارت را رد و گفتگوها را محدود به امور خاص دانست.

وزیر خارجه کانادا پیش‌تر احیای روابط را مشروط به تغییر نظام در ایران کرده بود.

تهران اعلام کرده مشکلی با احیای روابط ندارد اما درخواستی از سوی کانادا دریافت نکرده است.

سخنگوی وزارت خارجه ایران قطع روابط در سال ۲۰۱۲ را تصمیمی یک‌جانبه و ضدحقوق‌بشری خواند.

ایران تأکید دارد که در صورت دریافت درخواست رسمی، آن را بررسی خواهد کرد.

بیش از ۳۰۰ هزار ایرانی‌تبار در کانادا از خدمات کنسولی مستقیم محروم هستند.

ایتالیا و سوئیس به عنوان حافظ منافع عمل می‌کنند اما خدمات آن‌ها بسیار محدود است.

سیاست‌های مهاجرتی سختگیرانه کانادا باعث جدایی طولانی‌مدت خانواده‌های ایرانی شده است.

سه دولت متوالی کانادا تحت تأثیر لابی‌های ضدایرانی در سیاست خارجی خود بوده‌اند.

لابی‌های اسرائیل و منافقین نقش کلیدی در ممانعت از بازگشایی سفارت ایفا می‌کنند.

قطع روابط در دوران محافظه‌کاران و با تشدید تحریم‌های یک‌جانبه آغاز شد.

دولت استیون هارپر به بهانه برنامه هسته‌ای و جنگ سوریه روابط را تعلیق کرد.

وزیر خارجه وقت کانادا ایران را بزرگترین تهدید صلح جهانی نامیده بود.

در شهریور ۱۳۹۱ روابط کاملاً قطع و دیپلمات‌های ایرانی اخراج شدند.

با روی کار آمدن لیبرال‌ها و برجام، امیدها برای احیای روابط افزایش یافته بود.

دولت ترودو بخشی از تحریم‌ها را لغو کرد اما در بازگشایی سفارت تعلل ورزید.

خروج ترامپ از برجام و حادثه هواپیمای اوکراینی روابط را تیره‌تر از قبل کرد.

قرار دادن سپاه در فهرست تروریستی و واکنش متقابل ایران، تنش‌ها را به اوج رساند.

فشار لابی‌ها مانع از عزم جدی دولت فعلی کانادا برای تغییر سیاست خصمانه است.