نسخه نجات صندوق‌های بازنشستگی: عبور از مدیریت منفعل به سرمایه‌گذاری‌های جایگزین

بحران صندوق‌ها ریشه در عدم تطابق ساختاری دارایی‌ها با تعهدات بلندمدت (ALM) دارد.

انباشت دارایی‌های غیرمولد و نقدناپذیر در سال‌های گذشته، شکاف نقدینگی صندوق‌ها را عمیق کرده است.

راهبرد صحیح، بازآرایی دارایی‌ها و تمرکز بر بنگاه‌های دارای قابلیت اصلاح ساختار و بهره‌وری است.

واگذاری دارایی‌های فاقد کنترل مدیریتی برای آزاد سازی منابع و ایجاد ارزش افزوده ضروری است.

استفاده از ابزارهای مهندسی مالی و پذیرش شرکت‌های تابعه در بورس به شفافیت و تأمین مالی کمک می‌کند.

سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و املاک درآمدزا، ابزاری جهانی برای تطبیق جریان نقدی صندوق‌هاست.

صندوق‌های پیشرو جهان سهم قابل توجهی از پرتفوی خود را به بازارهای خصوصی اختصاص می‌دهند.

تفاوت معنادار تخصیص سرمایه به حوزه‌های جسورانه در آمریکا و اروپا، عمق بازار نوآوری را تعیین می‌کند.

ورود محدود صندوق‌های ایرانی به سرمایه‌گذاری‌های جسورانه می‌تواند محرک جدی اکوسیستم فناوری کشور باشد.

گذار از مدیریت منفعل به فعال، تنها راه حفظ منافع بین‌نسلی و پایداری مالی صندوق‌هاست.