۳۰ پیشنهاد راهبردی بخش خصوصی برای بازتعریف روابط اقتصادی ایران و چین

قالیباف بر شراکت راهبردی و همه‌جانبه ایران و چین در حوزه‌های اقتصادی و فناوری تأکید کرد.

رئیس اتاق بازرگانی ایران در نشستی با محوریت همکاری پایدار، از تلاش‌های تیم مذاکره‌کننده تمجید کرد.

چین به عنوان قدرت اقتصادی بزرگ، شریک اصلی ایران است اما جایگاه ایران نیاز به بازتعریف دارد.

موانع بانکی، تحریم‌ها و FATF از دلایل اصلی توسعه‌نیافتگی روابط تجاری دو کشور در سال‌های اخیر است.

فریال مستوفی معتقد است کاهش تحریم‌ها منجر به متنوع‌سازی شرکای تجاری و خروج از وابستگی تک‌محور می‌شود.

عبور از «تجارت اضطراری» به «تجارت عادی» به معنای کاهش رابطه با چین نیست، بلکه تنوع‌بخشی است.

افزایش خریداران نفت، قدرت چانه‌زنی ایران را بالا برده و زمینه سرمایه‌گذاری بلندمدت چین را فراهم می‌کند.

آینده تجارت ایران در گرو متنوع‌سازی شرکا و تقویت قدرت انتخاب در بازارهای جهانی است.

سهم ایران از واردات چین از ۱.۲۹ درصد در سال ۲۰۱۳ به کمتر از یک درصد رسیده است.

چین دومین تأمین‌کننده بزرگ ایران است؛ ایران مواد خام صادر و کالاهای با ارزش‌افزوده بالا وارد می‌کند.

بهبود جایگاه بین‌المللی ایران می‌تواند منجر به فروش نفت بدون تخفیف و برقراری روابط مستقیم بانکی شود.

محصولات پلیمری و معدنی بیشترین سهم صادرات به چین را دارند، اما ظرفیت خرید چین بسیار بیشتر است.

نایب رئیس اتاق بازرگانی بر هماهنگی سند توسعه ایران با افق ۲۰۵۰ چین و ایجاد نهادهای واسط تأکید کرد.

بخش خصوصی آماده انتقال تکنولوژی روز و اجرای پروژه‌های پیشران در حوزه‌های بندر و معدن است.

ایجاد بستر مالی مستقل و توسعه لجستیک ریلی برای پایداری تجارت با چین ضروری است.

تأکید بر اجماع روی مدل توسعه ملی و استفاده از صندوق‌های سرمایه‌گذاری چینی برای تأمین مالی.

مدیرعامل شرکت مس پیشنهاد مشارکت چین در توسعه معادن و احداث پارک زنجیره ارزش مس را داد.

مدیرعامل کروز تنها راه توسعه کشور را میدان دادن به بخش خصوصی و اصلاح مقررات دانست.

ارتباط با چین باید منجر به یادگیری سازمانی و ارتقای فناوری‌های پیشرفته در بنگاه‌های ایرانی شود.

مدیرعامل کشتیرانی پیشنهاد ایجاد کنسرسیوم‌های مشترک برای سرمایه‌گذاری در تجهیزات بندری و لجستیک دریایی را مطرح کرد.