
سقوط شاخص سرمایه اجتماعی به ۳۶ واحد؛ ۶۰ درصد ایرانیان به آینده امیدوار نیستند
سقوط سرمایه اجتماعی به ۳۶.۶ واحد؛ مردم به یکدیگر اعتماد دارند اما به کارآمدی دولت نه و تابآوری اقتصادیشان تمام شده است.
نکات کلیدی خبر
۱
شاخص سرمایه اجتماعی در ایران طی یک دهه از ۴۳.۵ به ۳۶.۶ واحد کاهش یافته که نشاندهنده فرسایش اعتماد عمومی است.
۲
اعتماد به نظام حکمرانی (سطح کلان) کاهش یافته، اما در مقابل، پیوندهای خرد و اعتماد میان مردم و خانوادهها تقویت شده است.
۳
تنها ۲۵ درصد مردم احساس عدالت دارند و ۶۰ درصد جامعه اعلام کردهاند که توان تحمل فشار اقتصادی بیشتری را ندارند.
۴
۷۰ درصد مردم معتقدند کلید حل مشکلات در تغییر سیاستهای کلان کشور نهفته است.
چرا این خبر مهم است؟
وقتی امید به آینده و احساس عدالت کاهش یابد، همکاری مردم با دولت در طرحهای اقتصادی (مثل اصلاح یارانهها) غیرممکن شده و ریسک ناپایداری اجتماعی افزایش مییابد.
منتظر چه باید بود؟
دولت احتمالاً در اتخاذ تصمیمات اقتصادی سختگیرانه (مانند افزایش قیمت سوخت) با احتیاط بیشتری عمل خواهد کرد تا از فروپاشی نظم اجتماعی جلوگیری کند.
نکات پنهان خبر
جامعه ایران دچار نوعی «پناهندگی اجتماعی» شده است؛ یعنی مردم به دلیل ناامیدی از ساختار کلان، به شبکههای کوچک خانوادگی و دوستانه پناه بردهاند تا خلأهای حمایتی دولت را جبران کنند.
آمار کلیدی
۳۶.۶
شاخص سرمایه اجتماعی در سال ۱۴۰۴
۶۰٪
میزان ناامیدی مردم به بهبود شرایط آینده
۲۵٪
میزان احساس عدالت و برابری در جامعه
۷۰٪
موافقان تغییر سیاستهای کلان برای حل مشکلات
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۱
۱۲
۱۳
۱۴
۱۵
۱۶
۱۷
۱۸
۱۹
۲۰
۲۱
۲۲
۲۳
بیشترین تاثیر؟
دولت و حاکمیت
کاهش مشروعیت عملکردی و دشواری در اجرای سیاستهای اصلاحی
عموم مردم
افزایش اضطراب اجتماعی و کاهش افق برنامهریزی زندگی
سازمانهای مردمنهاد (NGOs)
تسهیل در صدور مجوزها و افزایش نقشآفرینی در سطح خرد