تأثیر توافق بزرگ ایران و آمریکا بر بازار مسکن: سقوط قیمت یا ثبات تورمی؟

اعلام رسمی تفاهم ایران و آمریکا برای پایان تخاصم و امضای توافق نهایی ظرف ۶۰ روز.

تفاوت ریسک‌های فعلی با گذشته و بررسی معادلات بازار مسکن در عصر پساتفاهم.

پرسش ذینفعان درباره آینده قیمت‌ها و لزوم چکاپ وضعیت فعلی بازار برای پاسخ دقیق.

معرفی پنج تابلوی راهنما شامل قیمت واقعی، بازدهی بازارها، تورم ساخت، بورس و رفتار سرمایه‌گذاران.

بررسی تابلوی اول: افت قیمت واقعی مسکن در سال‌های اخیر و جاماندگی از تورم عمومی.

بررسی تابلوی دوم: مقایسه بازدهی مسکن با سکه و دلار و نزدیک شدن قیمت دلاری به سطح نرمال.

بررسی تابلوی سوم: جهش ۹۷ درصدی هزینه ساخت مسکن و رکورد تورم تولید در سال ۱۴۰۴.

مقاومت قیمت اسمی نوسازها به دلیل هزینه‌های تولید و تأثیر رونق بورس بر کاهش جذابیت ملک.

بازخوانی تجربه سال ۹۴ (برجام) و سال ۹۲ که منجر به ثبات و کاهش قیمت مسکن شد.

سناریوی اول: ادامه التهاب قیمت که به دلیل کاهش انتظارات تورمی بسیار ضعیف ارزیابی می‌شود.

سناریوی دوم: سقوط آنی قیمت‌ها که به دلیل تورم بالای تولید (۴۳ درصد) بعید است.

سناریوی سوم (محتمل): کاهش سرعت رشد قیمت به سطح تورم عمومی و رونق املاک اداری.

نیاز به دو سال زمان برای احیای قدرت خرید و تأثیر درآمدهای نفتی بر کنترل نقدینگی.

پیش‌بینی کاهش شیب رشد قیمت اسمی مسکن به دلیل نیاز اقتصاد به سرمایه‌گذاری در بخش‌های مولد.

نظر سلامی: مسکن همچنان عقب‌ماندگی خود از تورم عمومی و نرخ دلار را جبران خواهد کرد.

نظر مشکینی: هشدار درباره خطای دید در مقایسه با سال ۹۴ به دلیل تورم بالای نهاده‌ها.

نظر فرنام: تغییر جهت سرمایه‌ها به سمت تولید و رشد قیمت مسکن کمتر از تورم.

نظر قائدی: کند شدن روند رشد قیمت و تداوم رکود در معاملات مسکن.

نظر علوی: رونق بورس، املاک اداری، مسکن لوکس و احتمال ورود سازندگان خارجی.

نظر زرگرمرادی: کاهش قیمت‌های پیشنهادی و رسیدن بازار به ثبات در بلندمدت.

نظر بان: تداوم رکود تورمی به دلیل فاصله زیاد قدرت خرید جامعه با قیمت‌های فعلی.

نظر پورحاجت: عدم امکان فروش زیر قیمت تمام‌شده توسط سازندگان و از بین رفتن ترس جنگ.