پایان عصر خویشتن‌داری: دکترین جدید بازدارندگی و تغییر محاسبات استراتژیک ایران

جنگ‌های اخیر خسارات فیزیکی داشتند اما اهداف استراتژیک غرب علیه ایران را محقق نکردند.

استراتژی خویشتن‌داری ایران پس از خروج آمریکا از برجام شکست خورد و اعتماد عمومی سلب شد.

خوش‌بینی سابق به توافق جای خود را به بحران اعتماد و مطالبه بازدارندگی معتبر داده است.

فشارهای خارجی باعث انتقال از چارچوب‌های ایدئولوژیک به سمت نوعی ملی‌گرایی دفاعی شده است.

بازدارندگی اکنون به عنوان پیش‌شرط لازم برای پایداری هرگونه توافق سیاسی تلقی می‌شود.

دکترین امنیتی ایران از سه ستون سنتی به یک چارچوب استراتژیک جدید تکامل یافته است.

اصل جدید 'امنیت برای همه یا هیچ‌کس' امنیت ایران را به امنیت کل منطقه گره می‌زند.

افکار عمومی یا 'خیابان' به عنوان رکن سوم در کنار میدان و دیپلماسی ظاهر شده است.

بازدارندگی جامع شامل توان نظامی، تخصص هسته‌ای و اشراف بر تنگه هرمز تعریف شده است.

دیپلماسی همچنان ممکن است اما مشروط به حق غنی‌سازی، رفع تحریم‌ها و تضمین‌های امنیتی است.