شکاف بودجه فرهنگی ایران؛ چرا در رقابت قدرت نرم منطقه‌ای عقب مانده‌ایم؟

فرهنگ در ایران دچار روزمرگی شده و در رقابت با کشورهای منطقه عقب مانده است.

گزارش مجلس نشان می‌دهد مشکل اصلی فرهنگ، مدل توزیع سنتی منابع است.

بخش بزرگی از بودجه فرهنگی صرف هزینه‌های جاری و حقوق کارکنان می‌شود.

رشد ۳۷ درصدی بودجه فرهنگی به دلیل عدم اصلاح ساختار، بی‌اثر است.

بودجه فرهنگی به جای پروژه‌های تحول‌آفرین، صرف حفظ وضع موجود می‌شود.

کره‌جنوبی فرهنگ را به عنوان پیشران صادرات و صنعت تعریف کرده است.

کره‌جنوبی با صندوق‌های مالی، مالکیت فکری تولیدکنندگان بومی را حفظ می‌کند.

کره‌جنوبی از فرهنگ برای حل بحران‌های ملی مانند پیری جمعیت استفاده می‌کند.

دیپلماسی فرهنگی کره‌جنوبی با آموزش زبان و هنر در حال نفوذ جهانی است.

عربستان فرهنگ را ابزار اصلی تنوع‌بخشی به اقتصاد غیرنفتی می‌داند.

عربستان با مشوق‌های مالی، در حال تبدیل شدن به قطب فیلم‌سازی جهان است.

امارات هر دلار هزینه فرهنگی را یک سرمایه‌گذاری با بازدهی ملموس می‌بیند.

امارات از فرهنگ برای ارتقای قدرت نرم و واکسیناسیون اجتماعی استفاده می‌کند.

ترکیه با مدل ترکیبی، از سریال‌ها برای گسترش نفوذ منطقه‌ای بهره می‌برد.

سنگاپور با یارانه تقاضامحور، ذائقه مردم را تعیین‌کننده رشد هنری کرده است.

مقایسه آماری ایران با رقبا به دلیل تفاوت در خروجی‌ها، گمراه‌کننده است.

مجلس پیشنهاد می‌دهد بودجه از هزینه محوری به سرمایه‌گذاری محوری تغییر کند.

تخصیص بودجه باید بر اساس شاخص‌های عملکردی و خروجی‌های ملموس باشد.

انسداد ساختاری باعث اتلاف منابع در ردیف‌های بودجه‌ای پراکنده شده است.

تداوم روند فعلی منجر به حاشیه‌نشینی مطلق فرهنگ ایران در منطقه می‌شود.