فرسایش تولید در ایران؛ شاخص محیط کسب‌وکار به مرزهای نگران‌کننده رسید

سه عامل اصلی نوسان قیمت، تامین مالی و اینترنت، مانع برنامه‌ریزی بنگاه‌ها شده و ظرفیت تولید به ۳۴ درصد کاهش یافته است.

بهبودهای اداری نتوانسته فشار ساختاری بر صنعت را کاهش دهد و شاخص محیط کسب‌وکار همچنان رو به وخامت است.

نوسان قیمت و دشواری تامین مالی، تولیدکنندگان را از رویکرد توسعه‌ای به سمت رویکرد تدافعی سوق داده است.

محدودیت اینترنت برای اولین بار به عنوان مانع جدی تولید مطرح شده و استان‌های کشاورزی‌محور رتبه بهتری کسب کرده‌اند.

مزیت اقتصادی به سمت فعالیت‌های سبک حرکت کرده و شکاف میان صنعت و سایر بخش‌ها در حال عمیق‌تر شدن است.

محدودیت‌های ساختاری مانند تامین مواد اولیه و قطع مکرر برق، چالش‌های اصلی تولید در ایران هستند.

تعدد مقررات و سیاست‌های ارزی، فضای پیش‌بینی‌پذیری را از بین برده و هزینه‌های تولید را افزایش داده است.

ساختار بورس کالا و سیاست‌های کلان، فشار مضاعفی بر صنعت وارد کرده و نیازمند اصلاحات همزمان است.