شکست مسکن ملی؛ چرا دولت باید به الگوی مسکن اجاره‌ای روی بیاورد؟

طرح مسکن ملی با وجود گذشت ۷ سال، به دلیل موانع اقتصادی به جامعه هدف نرسیده است.

تعداد متقاضیان موثر کاهش یافته و بسیاری از مشمولان به دلیل ناتوانی مالی از طرح انصراف داده‌اند.

فقر و کاهش درآمد واقعی خانوارها، عامل اصلی ناتوانی در پرداخت آورده نقدی و اقساط است.

درجا زدن اقتصاد و تورم هزینه‌های خانوار، توان مالی دولت، سازنده و خریدار را تضعیف کرده است.

قسط وام مسکن ملی برای دهک‌های پایین بسیار سنگین و خارج از استانداردهای جهانی است.

بخش بزرگی از پروژه‌ها هنوز موفق به دریافت تسهیلات بانکی نشده و در مرحله قرارداد باقی مانده‌اند.

تورم تولید و نرخ‌های دستوری، سرعت ساخت را کاهش و قیمت تمام‌شده را افزایش داده است.

شرایط اقتصادی فعلی و فقر فزاینده، امکان خانه‌دار شدن از طریق مسکن ملکی را غیرممکن کرده است.

تجربه جهانی نشان می‌دهد برای گروه‌های کم‌درآمد، مسکن اجاره‌ای الگوی مناسب‌تری برای گذار به مالکیت است.

دولت باید از نقش سازنده خارج شده و با تغییر سیاست به سمت مسکن اجاره‌ای، از شکست بیشتر جلوگیری کند.