فرسایش سرمایه‌های سیاسی؛ آیا حذف راهبردی چهره‌ها به نفع حکمرانی است؟

لاریجانی، شمخانی و قالیباف با وجود تفاوت‌ها، در پرونده‌های حساس سیاسی نقش داشته‌اند.

این افراد نقش تنظیم‌گر در بحران‌ها داشتند اما اکنون اعتبارشان در حال فرسایش است.

نقد عملکرد ضروری است اما نباید به ابزاری برای حذف سرمایه‌های حکمرانی تبدیل شود.

حذف لاریجانی از رقابت سیاسی، پرسش‌هایی درباره نحوه استفاده از سرمایه‌های مدیریتی ایجاد کرد.

فشارهای رسانه‌ای بر شمخانی، الگویی برای تضعیف ظرفیت‌های راهبردی کشور است.

تخریب حیثیتی قالیباف به جای اصلاح، منجر به نابودی اعتماد عمومی می‌شود.

باید میان نقد مسئولانه و عملیات شناختی که هدفش سوزاندن سرمایه اجتماعی است، تفاوت قائل شد.

حذف راهبردی با تردیدسازی آغاز می‌شود، مشابه آنچه برای شهید سلیمانی رخ داد.

تخریب به نام مبارزه با فساد، باعث فرسایش ظرفیت‌های مورد نیاز کشور می‌شود.